Prophet

Prophet, or Talking Ass?

Wednesday, April 27, 2011

Vryheidsdag- Tyd vir Brothers in Arms- Dire Straits!

http://www.youtube.com/watch?v=jhdFe3evXpk

Dit is Vryheidsdag. Vandag dink die ANC aan hulle maatjies wat saam poskantore opgeblaas het en landmyne op plaaspaaie geplant het.

Eendag, lank lank gelede, het ek ook in die naam van Vryheid my hare verloor, en in 'n bruin speelpakkie ingeklim. Vandag word ons baie daarvoor gekritiseer dat ons in die Weermag was. Destyds het ons nie regtig 'n keuse gehad nie, behalwe 'n vier jaar tronkstraf en 'n kriminele rekord as alternatief.

Daar is iets baie wonderlik vir 'n man aan die Broederskap van oorlog.  Daar is iets wat 'n man graag wil ervaar om aan 'n groep te behoort, wat groter as die individu is.

Ek het Tom Hanks se reeks Band of Brothers baie op televisie geniet. En daarin vertel die ou veterane van die 101st Airborne dat hulle nie geveg het omdat hulle die vyand gehaat het nie. Hulle het dit gedoen om hulle buddies se lewens te beskerm in kontaksituasies. Daar was 'n groter prentjie, die vyand moes oorwin word. Maar in die onmiddelike klein omgewing het dit gegaan om mekaar te help en mekaar te beskerm. In oorlog is verhoudings tussen manne gesmee wat dikwels sterker as broers se liefde vir mekaar is. In oorlogsituasies was jy afhanklik van iemand anders, jy moes hulle met jou lewe vertrou, omdat jy nie altyd oral kon kyk nie.

Maar soos in Dire Straits se wonderlike lied is daar ook 'n tyd wat dit verby gaan. Daar kom 'n dag wat die soldaat nie meer in uniform is nie, wat die bomme nie meer rondom jou bars nie. Daar kom 'n tyd om huis toe te gaan. Die wyse ou Prediker het dit gesê dat daar 'n tyd vir oorlog is, en 'n tyd vir vrede.  Jesaja het gepraat van swaarde wat ploegskare word.

Die hartseer is dat nie almal huis toe kom na 'n oorlog nie. Daar is in elke oorlog die mense wat alles opoffer, en nooit weer hulle geliefde in die arms kan neem nie. Het jy die fliek Passchendaele gesien? Ek het op daardie slagveld van die 1e Wêreldoorlog rondgeloop, en die Geallieërde begraafplaas besoek. (Fotos onder). Honderdeduisende mense lê daar begrawe. By die Menin hek van Ieper is die name van nog honderdeduisendes wat net eenvoudig so opgeblaas is, dat niks gevind is om begrawe te word nie.
Ook 'n hele klomp Suid-Afrikaners. Dood. Einde van die prent. Game Over. Anders as in die Playstation kan jy nie oor begin nie.

Nog honderde duisende soldate het na die twee Wêreldoorloë nie heel huis toe gekom nie. Op Gallipolli en Verdun, by Alamein en Monte Casino (nie die dobbelplek nie!) op Omaha en Iwo Jima het ouens se bene en arms en oë agtergebly. Baie was nooit weer fisies heel nie. Nog baie meer was psigies nooit weer heel nie. In die eerste Wêreldoorlog is duisende manne vir lafhartigheid geskiet, manne wat so bomskok opgedoen het dat hulle weggehardloop het. Baie ander het aan bomskok gelei, dit is eers later as Post Taumatiese Stress sindroom beskryf, en toe verstaan almal skielik beter...

Ons land het sy eie kwota manne wat Brothers in Arms was, aan albei kante van die geveg. Ons almal het vriende verloor. By Fort Klapperkop is die name van die "vryheidsvegters" wat gesterf het. In die militêre basisse is (was?) ererolle van hulle wat vir volk en vaderland gesneuwel het.  Maar daar is baie, baie meer stukkende oorlewende Broers. Manne wat bene en arms verloor het in landmyn ontploffings. Ouens wat seergekry het  met Buffels wat rol. Daar is die manne wat soos seuntjies gehuil het daardie eerste aande van basiese opleiding, wat van daardie dag af gedink het hulle is nie goed genoeg om soldaat te wees nie. Dit het 'n gat in hulle ontwikkeling as man gelaat...
Daar is die ystermanne wat nie die keurings kon slaag vir die Rekkies en die Valskermbataljon nie.
Daar is manne wat ander mense moes doodskiet. Party voel vandag skuldig oor dit so lekker was om 'n lewe te neem. Ander onthou dit met die grootste walging. PArty gaan terug Angola toe om jammer te sê, om 'n verlore stuk van homself weer te gaan vind.

Ja, baie Broers het iets verloor in oorlog. Daardie basiese stukkie onskuld. Daardie iets wat ons laat kop optel, en dink ons kan iets positiefs vir iemand anders beteken.Party voel nog steeds skuldig dat hulle oorleef het.
Baie manne het liggaamlik teruggekom van oorlog af, maar geestelik is hulle nog op die slagveld. Skrik in die nag vir harde geluide. Baie wantrouig teenoor hulle naaste. Vir sommige is daardie mooi stuk van hulle menswees so weg, dat hulle die pyn van oorlewing met drank en pille probeer verdoof. Die manne se verhoudings kry swaar, die vrouens in hulle lewe byt dikwels die spit af.  So baie manne begeer dat die nagevolge van kontaksituasies net weer kan weggaan uit hulle lewens uit. En tog is daar nog steeds broers wat deur die wrede bitch van oorlog terugverlei word- daardie manne wat "veiligheidswerk" in Irak gaan doen. Die oorlog los hulle nooit. Die rush van adrenalien, die reuk van kruit en bloed word 'n verslawing wat hulle net nie meer kan los nie. As die dood elke dag saam met jou loop, word hy later 'n goeie vriend.

Dit is Vryheidsdag. Die oorlog is verby. Die Broers kan almal huis toe kom, en aangaan met hulle lewens.

Dan is daar 'n klein snotkop soos Julius Malema wat sê Afrika berei sy jeug voor vir oorlog. En hy dreunsing dat hy ons graag wil doodmaak. En dis net 'n stukkie kultuur. Meneer Malema, daar is nog 'n paar broers oor wat KAN oorlog maak! Daardie tipe woorde help nie vir die gesondword wat almal in hierdie land nodig het nie!!! Moenie die dier van oorlog wakker maak, en dink niemand gaan seerkry nie.

Mag daar nou werklik 'n tyd van vrede kom, sodat ons saam hierdie mooi land kan opbou.

Maar te veel mense hou aan oorlog praat. Miskien was George Santayana reg toe hy in 1922 gesê het: "Only the dead have seen the end of war." Ek hoop hy is verkeerd. Maar daar is altyd nog 'n dom bliksem wat nie 'n idee het nie, wat dink dit is baie romanties om iemand te skiet.

Die uiteinde van oorlog- niemand weet dalk eers wie jy was nie!




'n Klein gedeeltetjie van die Passchendaele Gealliërde begraafplaas. Brothers in Arms vir altyd.  Ek is eerder in my vrou se arms, dankie!

Monday, April 25, 2011

Rolprente wat my lewe verander het...

Die ou mense, veral ouer dominees,  het gereeld gewaarsku teen die bose invloed van Hollywood. Wonder wat sou hulle van Bollywood sê? Rodney Seale het seker ook iets oor rolprente gewaarsku, synde dat alle musiek in ons tienerjare nou bose boodskappe sou bevat as jy dit agterstevoor op die platespeler sou speel. Behalwe natuurlik Country, want dan het die ou sy perd teruggekry, sy hond het nie gevrek nie, en sy vrou, Lucille, het hom nie met vier klein kindertjies in die veld agtergelaat nie. Handel se Messiaskoor en Don Francisco was glo ok, maar die res van die musiek het jou stadig, sonder dat jy dit geweet het, hel toe meegesleur soos die seestroom by Ballito.  Maar ek dwaal af. Rolprente. Ja, daar was nou nie eintlik wat jy kon kyk nie, het die oumense gesê. Behalwe Bud Spencer en Terrence watsyvannouweer Hill? in die skoolsaal op 'n vrydagaand, as pappie en mammie by die Yskorsaal wou gaan dans het voordat hulle so die moer in vir mekaar geraak het dat hulle nie meer gedans het nie. Sorry- dwaal al weer af.

Van kleins af het rolprente my betower. Ek dink dit was omdat ek vir daardie 90 minute, of hoe lank ook al, net heeltemal kon ontsnap uit my eie realiteit. Dit het die vermoë gehad om my mee te sleur na wêrelde wat anders was as die industriële dorpiie van my jeug. Daardie liefde is vandag nog net so sterk. Ek het oor die 500 dvd's in my versameling. Ek kyk graag Sondagaand se MNET fliek, behalwe as dit nou regtig 'n swak een is. Vir lank was dit die enigste af tyd in my week! Daardie oorgang van Sondag se aanddiens na Maandag oggend se siekebesoeke...

Watter rolprente het my lewe aangeraak? Daar was natuurlik so baie, en dis baie moeilik om hulle te rangskik- (daardie primaat gedrewe neiging om te klassifiseer in meme's, dit bly hand-uit ruk in my geval, Neander!)So- gebruik bullets ipv nommers.
  • Ben Hur- moer lank, maar vir baie jare die grootste Oscarwenner. Ek het die eerste helfte op 'n CSV kamp gesien, sou die volgende aand die ander helfte sien en toe breek die film. Het jare gewag om die storie klaar te kyk.
  • Titanic- veral die toneel in die ou kar! En die droom van 'n nuwe begin in Jack se hart, en die balls om vir die meisie te gaan, al was sy nie in sy klas nie.
  • Avatar in 3D- sommer net oor daardie menslike neiging om alles wat mooi is, op te donder vir wins. Die interkonnektiwiteit van alle lewende wesens.
  • Three Colors Blue- ek is mal oor Juliette Binoche. Die musiek is van die heel mooiste wat ek al gehoor het, het die soundtrack gesoek tot ek dit vind. Dis op 1 Korintiërs 13 gebasseer.  Three Colors Red en White was goed, maar nie naastenby soos Blue nie!
  • Chocolat- die klein dorpie mentaliteit van 'n gemeenskap, daardie helse vooroordele wat mense kan hê teenoor mense wat anders as hulle is. En hoe liefde alles kan oorwin. (Ek is 'n baie sentimentele sucker, ek weet!)
  • English Patient (sien julle die aktrise raak in die vorige paar? Sorry- het nog nooit Country of my skull gesien nie. ) Liefde, opoffering, versorging, verdagmakery, uitstekende musiek, en enige ding met ou vliegtuie in...
  • Ou vliegtuig lei na Walt Disney se The Kid, met Bruce Willis. Oor hoe ons ons eie drome kan verkrag, en baie mislik kan wees met die kind in elkeen van ons. En hoe dit nooit te laat is om te verander van koers om jou droom na te jaag nie. Excellent- veral daai rooi vliegtuig! 
  • Unforgiven- Clint Eastwood. oe 'n mens sukkel om van jou verlede en jou ware karakter te ontsnap, maar hoe daar in die hardste hart ook liefde gevind kan word. Die hele neukery van oud word.
  • The Bucket List- Morgan Freeman en Jack Nicholson- hoe ons regtig ons drome moet najaag, want ons leef net een keer. 
  •  August Rush- Liefde wat bedoel was om te wees, kom bymekaar uit. Talent word op die vreemdste plekke gevind. En daardie musiek- ek is smoorverlief op 'n girl met 'n tjello! 
  • Shrek- almal van hulle! Vir daai poep in die modderbad...
  • Lion King- om jou bestemde rol in die lewe te ontdek en vol te staan ten spyte van al die teenstand.
  • Secondhand Lions!!! To grow old disgracefully- my lewensideaal as dominee! Dalk moet hierdie een heel bo aan die lys staan!
  • Austin Powers 1-3- want die rebel in my kies om dit baie te like!!!
  • Kill Bill Vol 1 en 2- Mag 'n dominee van die sentrale gedagte van wraak en die Pussywagon hou? Uma Thurman is uitstekend, en die fyn humor en afwisseling van genres is uitstekend.
  • Lord of the Rings 1-3 vir daardie uitstekende verfilming- baie baie netjies tegnies gedoen!
  • As good as it gets- Jack Nicholson is maar net 'n meester, al like my ma hom niks. Om oor jou eie vooroordele te kom en die mens in iemand anders te ontdek en waardeer. Ons is tog almal saam in die bootjie van die lewe!
  • American beauty- net omdat Kevin Spacey so gelukkig daarin doodgaan!
  • Sin City- Verfilming, storie was vir my uitstekend.
  • Click- Ontdek wat jy in die lewe reeds het, en wees dankbaar daarvoor. Moenie dinge wegwens nie.
  • The Family Man- Nicolas Cage- Hoe meet jy 'n suksesvolle lewe? Wanneer het jy genoeg? 
  •  Indiana Jones, Raiders of the lost Ark. (Op skool baie beïndruk daarmee)
  • Gladiator- vir daardie scene waar hy so in die koringland na sy dooie vrou en kind toe stap. En as hy die keiser se ass kick.

Mees onlangse flieke gesien:
  • The Girl with the Dragon Tattoo en The Girl who played with Fire. Baie goed, vars aanslag op al die Amerikaanse aksie, nog nie heeltemal so lewensveranderend soos die boeke nie... 
  •  Amelie gekoop op ebay- toe is die Frans net met Poolse onderskrifte- wil dit baie graag met Engels sien...
  • Knight and Day- so-so, hou nie baie van Tom Cruise nie (behalwe in Top Gun) enook nie van Cameron Diaz nie (behalwe in Something about Mary)
Wil nog steeds baie graag sien:
  •  Babette's Feast- kry hom nêrens in die hande nie... 
  •  Jeanne se Modigliani- net omdat die ander rolprente op haar profiel so inpas in my smaak, sal ek graag dit wil sien.
  • Unbearable lightness of Being- het hom op universiteit 20 jaar gelede gesien omdat ons so daarteen gewaarsku is, sou graag weer wou sien. 
Kon nog nooit wakker bly in:
  •  Evita (nee, nie Bezuidenhout nie, Madonna en Banderas) het al 3 keer probeer, raak ELKE keer aan die slaap!
Gunsteling Aktrises- Juliette Binoche loshande! Uma Thurman. Radha Mitchell.  En Kristen Scott Thomas.

Gunsteling Akteurs- Johnny Depp. Bruce Willis in komedies soos Whole 9 yards. Liam Neeson. Soms Russell Crowe.George Clooney

Wie gee my 'n pyn? Daardie blonde van Scary Movie. Jim Carey (behalwe in Bruce Almighty) Mel Gibson. Meg Ryan (was 30 jaar gelede mal oor haar, sy lyk nog net dieselfde!) Leon Schuster. En as Paris Hilton 'n kameerol speel in 'n movie- ek verstaan nie haar bestaan nie...

Watter goeie moevies dink jy het ek gemis?

Friday, April 22, 2011

Breek die brood, en die by steek jou...

Gisteraand het ons 'n baie mooi aand beleef. Ons het die Donderdag waarin Jesus die nagmaal ingestel het, gevier. Voor in die kerk was ons reuse groot kruis van sleeperhout, met 'n wynrooi lap daaroor gedrapeer. Dit het op die nagmaaltafel gestaan. Daar was net kerslig in ons groot kerkgebou gewees. In die agtergrond het Taizé musiek saggies gespeel.

Soos mense ingekom het, het elkeen 'n blaadjie gekry met inligting. Hulle moes na 'n kers toe beweeg, alleen, saam met 'n geliefde, saam met hulle gesin of omgeegroep, saam met vriende, net soos hulle wou. Dan het hulle kans gekry om rustig deur die kruisigingsverhaal van Johannes 19 te lees. Op die digitale projektor het skyfies gehardloop van verskillende tonele van die lydingsweg van Jesus. Hulle kon net rustig ontspan, in 'n sagte, gewyde atmosfeer. En wanneer hulle gereed was, het hulle een- een, in gesinne of groepe na vore gekom. Ek of my kollega het voor in die kerk gestaan, by die nagmaaltafel.

Ons het harde toastbrood gemaak, om die hardheid van Jesus se lydingsweg voor te stel. Dit het ons gebreek, en aan elkeen persoonlik bedien. Ons het baie slegte (studente sal moontlik nie saamstem nie!) Tassieswyn gebruik om die bittere lydingsbeker voor te stel. Dit het ons ook aan elkeen persoonlik bedien. Daarna het ons hulle geseën met die Korintiërs seëngroet oor hulle name uitgespreek. Dit was regtig aangrypend mooi.

Dié stukkie wil ek net met julle deel. Toe ek nog so een stukkie toast vat, en plegtig breek, toe begin daardie stuk brood soos vuur te brand in my hande. Nee, ek is nie Moses nie, dit was nie 'n Epifanie nie (persoonlike verskyning van God nie). In daardie gewyde oomblikke het 'n by op die brood beland, en toe ek hom raakvat, toe eet hy my op die duim. Dit het verskriklik gebrand. Maar ek is in die middel van 'n gewyde oomblik, ek kan nie nou "Ag ***"  skree nie. Hou my gesig reguit, maak klaar met die bediening aan die gesin, en wink toe my kollega nader om te kom oorvat.  Ek hardloop huis toe en kry anti- histamien, salfies, pleisters en al derglike dinge uit die noodhulpkassie uit.  Soms toon ek allergiese reaksie op bysteek, soms nie. Gisteraand was dit net deksels seer, met so paar oomblikke se lekker hartkloppings.

Nou my groot vraag vanoggend: Toe ek nagmaal bedien, steek 'n by my. Wat het verkeerd gegaan?

  • Die Charismatiese broers sal dalk sê dis oor daar sonde in my lewe is- dalk oor ek nog so bietjie kan vloek.
  • Ds Pieter Fourie sal dalk sê dit was 'n demoon, maar ek sal nie waag om die like knoppie op facebook te druk oor daardie een nie.
  • My byeboer vriend sal sê dit was 'n kaapse by, wat die Verroea virus vrygespring het (Neander moet maar die spelling tjek op dié een :-) )
  •  My Roomse broers sal sê dis oor ek nie die voorgeskrewe heilige ronde koekie gebruik het, wat eers met heilige water besprinkel is nie. 
  • Calvyn sou sê dis oor ek in sonde ontvang en gebore is.
  • Martin Luther sou sê dis oor daar 'n kruis by die nagmaaltafel was.
  • My dolerende (reg gespel dié keer, N?) broers sou gesê het dis oor daar net kerse in die kerk was- werke in die duisternis verrig.
  • My Dopper broers sou gesê het dis oor mense dalk saam gebid het, nie elkeen in hulle eie binnekamer nie.  
  • Aartsbiskop Desmond Tutu sou gesê het dis omdat ons twee brode daarvoor gebruik het, en nie een vir die armes gegee het nie.
  • Allan  Boesak sou die brood gesteel het, en dan op televisie oor die by geween het.
  • My Hindoevriende sou bekommerd wees oor die by wat intussen gesterf het- wie was dit in hulle vorige lewe, en wanneer kom hulle in 'n beter toestand terug om weer te probeer vir Nirvana.
  • My Moslemvriende sou omgekrap gewees het omdat daar Joodse eienaars in die bakkery is wat die brood gebak het, en die brood kosher is maar nie noodwendig halaal nie. Die suicide bomber is op pad...
  • My Joodse vriende sou weer gedink het dis oor ek nie besny is nie en aan heilige kosher brood vat, wat die noodlot my so tref.
  • Jacob Zuma het 'n navraag gestuur: Wat is ons transformasieplan om meerderheidsbelang oor te dra aan die getal swart broodeters? Saam met 'n huweliksuitnodiging vir die meestal swart by om sy 8e huwelikseremonie in Waterkloof by te woon.  
  • Cosato wil weet of die bakkery BEE Compliant was, anders verdien ek om gesteek te word.
  •  Julius Malema het gedreunsang: kill the Boer breaking the bread, little brother bee! Maar hy het darem tyd gevat om die vakmanskap agter ons mooi houtkruis te bewonder. 
  • Lady Gaga het 'n song aangestuur: "You were born to BEE this way!"
  • Steppenwolf het dit verbeter met: "Born to BEE wild!"
  • Die Japannese ambassade het laat weet ek moenie so tekere gaan nie, dinge lyk baie erger by hulle.
  • my pagan vriende het laat weet: "Be the bee!" (sorry modderkoekie!)
  • My Top Gear vriende het laat weet: "F*** the Bee- get better wiper blades!"
  • My US Marine Corps vriende het via facebook laat weet: "Be all YOU can bee! - Kill the little f*****r!
  •  PETA het laat weet hulle prokureur is op pad, ek het daardie by se reg om te lewe ernstig geskend met my onnadenkende gevroetel met hom.
  • Lollie Jackson se medium het na middernag laat weet: Lollie sê: as 'n man 'n stekie kan kry, is hy baie gelukkig!

En ek? Watter teologiese sin maak ek uit hierdie ervaring?
'n By het my gesteek toe ek nagmaal bedien het. Life goes on...
Wat dink jy?

Tuesday, April 19, 2011

Die Skrikwekkendste plek waar ek nog ooit was! Saal 42, Weskoppies.




Ek was vanoggend vir die eerste keer in my lewe in Weskoppies! Ek moes vir 'n jong man uit ons gemeente daar gaan kuier.  Ek het in Bloemfontein gestudeer, en ons het wel 'n week of twee in Oranje Hospitaal praktiese werk gedoen. Maar ek het dit heeltemal vergeet.

Gisteraand vra die bekommerde ma my om asseblief by haar seun te gaan inloer. En ek weet, ek weet, ons maak baie keer grappies oor Weskoppies.

Vanoggend het ek daar opgedaag. Nou moet ek begin soek na die betrokke saal. En die gevoel wat ek die hele tyd kry, is daardie Schindler's List gevoel van Auschwitz. Selfs op die padtekens is die bordjie heel bo-aan die "Mortuary!"
Iemand wat daar werk, gaan dalk hierdie blog lees, en baie seergemaak voel. Daar is waarskynlik baie toegewyde personeel, wat regtig met groot passie na die mense omsien.  As dit so is- baie baie dankie! Jy is 'n beter mens as ek!

Net na die hek is daar 'n gebied wat baie sterk toegespan is, dit lyk regtig soos 'n maksimum sekuriteit tronk. Dit is seker ook- die mense wat hulle mal hou in hofsake word mos dikwels vir dertig dae soontoe gestuur vir Psigiatriese Observasie.
Bietjie verder aan staan 'n hele klomp sale dolleeg. Dis seker nie meer polities korrek om mal te wees in die Nuwe Suid-Afrika nie. Die breë samelewing het mos maar 'n klap van die windmeul weg.

Maar hierdie plek op die foto het my vanoggend verskriklik bang gemaak. Dit het regtig gevoel soos 'n toneel uit 'n riller rolprent. Hierdie is die ou saal 42. Hy staan leeg, met hierdie pragtige tuin daar voor. Kakiebosse. Ander onkruide. Lang gras. Dit was bewolk met reën vandag. En ek het dalk te veel rolprente gekyk in my lewe. Ek het enige oomblik verwag daar gaan 'n swerm vlermuise daar uitvlieg. Of 'n Zombie met 'n byl in die hand daar uitstorm.

Dit is vir my verskriklik erg om te dink aan al die menslike tragedies wat dalk in hierdie saal afgespeel het. Hoeveel mense het hier gelê wat alle hoop in die lewe verloor het? Hoeveel ouens het eerder hulle eie droomwêreld geskep, as om die harde realiteit van die alledaagse lewe te moet deurstaan? Hoeveel mense het oor die jare hier gelê, en nie meer die verskil tussen lewe, nagmerrie en dood kon onderskei nie? Hoeveel leë gebede het hier teen die dak vasgeslaan? Hoeveel mense het in die nag gehuil, geskree en gekerm?

Hierdie plek het vir my gelyk soos my prentjie van die hel- 'n plek waar daar geen liefde oor is nie, waar daar nie hoop is nie, waar daar geen rede is om te oorleef nie. Niks om na uit te sien nie. Nêrens heen om te gaan nie.

Ek is regtig jammer as ek op iemand se tone trap met hierdie blog. Die menslike nood wat ek in 'n paar minute daar aanskou het, het my totaal ontstel en van my voete af geslaan.
Dit sit nie in my om in so 'n plek te werk nie. Ek was so goddankbly toe ek by daardie hek kon uitry na 'n paar minute se besoek. Wat wel baie mooi was, was al die duifies wat by die graansilos by die hek kom kos soek...

Thursday, April 14, 2011

Middagete vir Mamma...

Dit is een van daardie dae... Bileam se Donkie is nie lus vir werk nie. En dan het Jeanne se blog boonop sulke wonderlike inspirasie gisteraand bevat... Dit neuk vandag se preekmakery heeltemal op!

Vanoggend is Anna skool toe. Ek het die een aksie by ons gemeente gemis, omdat ek na 'n ander geleentheid toe gegaan het, wat intussen gekanselleer is. Ek het nie ander afsprake vanoggend gehad nie.
Toe het ek maar eers by die Wimpy Take Away Mocha Chocka gaan koop, twee van hulle, en pousetyd saam met my vrou gaan kuier by die spoeg en plak skool.
Sy het die heimlike begeerte uitgespreek dat daar ietsie warms (behalwe nou ek!) by die huis sal wees as sy twee uur moeg en oorlaai van haar skool af kom.

En hier is die ete wat vir haar wag...
Ontbeende hoenderborsies op 'n bed van rys, met groente bedien...

Eers 'n ui gebraai (dis daai tyd van die maand wat payday aanbetref, ongelukkig niks olyfolie nie, sommer die sonneblomgemors gebruik). Bietjie kerrie, koljander en komyn en die laaste bietjie Nederburg Baronne (goeie herinneringe!) ingegooi, toe die hoenderborsies gebraai daarin. Baba- aartappels en gemengde groente bygevoeg op die bestemde tyd, met 'n handvol braaisout. Die rys is dit wat oor is in die pastorie- helfte wilde bruin rys, helfte Tastic.

Soos die kinders van die skool af kom, moet hulle die tafel dek. Alles is gereed vir twee uur, mamma moet net kom aansit.
Posted by Picasa

Wednesday, April 13, 2011

Oueraand by die Laerskool


As daar nou een ding is wat jy nie mis in ons plattelandse dorpie nie, amper net so belangrik soos 'n kaartjie Loftus toe, dan is dit Oueraand by die Laerskool. Ons dorp het twee laerskole. Die een is die wenners. Die ander een het baie gekrimp, en baie van karakter verander die afgelope twee jaar. Ons skool is die wenners. 


Oueraand is 'n baie belangrike gebeurtenis in die sosiale lewe van ons dorp. Dan trek al die mammies baie mooi aan. Want al die ander mammies gaan daar wees, en mooi aantrek. Dit moet darem lyk of ons onlangs in Menlyn was, en die kredietkaart kon darem nog so paar aankopies uitstaan. Dit is altyd belangrik vir 'n mamma om jonk, en sexy, in ons dorp te lyk. Dit moenie lyk soos Ouma wat oueraand toe gekom het nie! 

Pappie kom in sy two-tone hemp en kortbroek, met sy hoërskoolrugbykouse in sy Hitec stapskoene. Darem in skoon klere, wil darem ook nou nie lyk asof jy nou net van die plaas af ontsnap het nie. Want almal gaan daar wees. Hier verenig ons, soos wat kerk en politiek dit nie kan doen nie. Net die way-out ouens is nie daar nie, die heel heiliges home-school, en die baie baie regses se kinders in die CVO skool. Die res van die normale spektrum vergader getrou in die skoolsaal, ryk en arm, mooi en lelik, vet en maer, hier is ons almal net ouers van ons hart se punt- daardie bloedjies wat uit ons vlees voortgekom het en dapper die grootmenswêreld begin nader storm. 

'n Laerskool oueraand begin betyds. (Geen Afrikatyd hier nie, party ouens moet nog 90 km terugry oor lelike plaaspaaie. Nadat hulle eers by die Spur was om fees te vier oor boetie se punte.) 

Eers sal die skoolhoof hartroerend mooi open- dis elke keer baie motiverend, goed deurdag, met kosbare pitkos vir die siel. Daarna sal die Voorsitter van die Beheerliggaam baie, baie dankie sê vir al die ouers wat wel hulle moerduur skoolfonds op datum hou- die nuwe klaskamers kon gebou word, en pre-fab was toe goedkoper as steen en sement. Die nuwe rekenaarsentrum is ook op datum gebring.  Nie meer daardie modelle wat Noag vir navigasie in die ark gebruik het nie- ons is nou al tot by Windows 7 op die platteland!  (Ek hoop dis wat hulle bedoel het, party dae wonder ek of Windows XP nie party se idee van op datum is nie?)

Daar word aan ons verduidelik presies hoe die eerste kwartaal se punte bereken is. Dit is met KONTinue EVAluasie gedoen, elke toets is verskriklik belangrik. En boetie moet ook nie vanaand sê more moet die taak ingehandig word nie- die minimum is 'n week tyd, die eerste dag daarna verloor jy twee punte, die tweede dag ook, en die derde dag kry jy KOL. Niks. Nada. Zero. Zip. As ons die beginsel presies verstaan, word ons op die onderwysers in hulle klaskamers losgelaat. Daar sit hulle gereed in hulle forte, verskans agter dik pakke leêrs teen die aanval wat binnekort van kompeterende ouers op hulle geloots gaan word. 

Tot hier het my aand baie mooi verloop. Maar julle moet een ding mooi verstaan: Bileam se donkie het vier vulletjies, een merrie en drie hingsies. Die merrie is in matriek- die hemel alleen weet hoe sy deurkom, en hoe sy haar kamer oorleef, maar op 'n manier vorder sy. Ouboet leef vir rugby, en die kerk se eiendomskommissie moenie te vinnig in sy kamer instap nie- hy is mal oor Roxy Louw se fotos in die FHM (pappie ook, maar ons sê dit nie te hard nie, netnou hoor die ouderlinge!)

Hingsie nommer 3 is die groot bekommernis. Ons stap in sy klaskamer in. En kry sy rapport. Hy het 88% vir bestuurswetenskappe! En 71% vir gewone wetenskap. Maar die Afrikaans- 42%. Sy wiskunde- 40%.  Dadelik begin ek die prentjie kry- eendag gaan Sparky 'n wonderlike bestuurder wees in 'n wetenskaplike rigting, wat f-ol van somme maak gaan weet, en in swak Afrikaans mense gaan rondorder... 
Boetie leef glo net vir krieket, stel so nou en dan belang in die eerste rugbyspan, waar hy reserwe heelagter is. Hy is 'n dromer in die klas, baie lief vir meisies, en beslis aandagafleibaar. Hy sal in 'n toets vergeet waar hy is, sy gedagtes sal op ander lekker plekke rondhardloop, en dan te laat onthou van die paar vragies waarvoor hy eintlik daar was. 

Kleinboet is weer baie pligsgetrou- die enigste van die vier met 'n akademiese verantwoordelikheidsin. Sy punte lyk baie mooi, hy is baie omgekrap oor die 78% wat hy vir Afrikaans gekry het, hy glo hy kan baie beter. 

Terug na nommer 3 en die oueraand- Nou die dag was ek en my ma in Stellenbosch by ons bure van kindertyd. Die tannie onthou dat ek nooit geloop het nie, maar gehardloop het waar ek wou wees. Ek het nie hekke oopgemaak nie, ek het bo-oor gespring. My ma onthou 'n Juffrou du Plessis, wat in die Laerskooloueraand gesê het ek was die stoutste kind in die skool. Ek onthou self my boekhou-onderwyser, wat vir my gesê het: "Donkie- jy gaan eendag net 'n straatveër word."
As ek vandag terugkyk na my roemryke skoolloopbaan, dan was ek verseker aandagafleibaar en Ritelinloos. Daar was altyd 'n skootjie depressie êrens in die agtergrond. En wragtag, die meeste onderwysers het my verveel. Baie, baie mense het vir my op oueraande gesê ek gaan dit nie maak na skool nie. 

Soos ek hier sit, is daar 'n Meestersgraad in Teologie, met Lof, teen die muur. In 'n trek na ons huidige huis het iemand my dekaansmedalje gesteel vir die beste M.TH student. (Ek glo nie ek gaan hom vervang nie, ek weet, en dis genoeg!)  Ek sê dit waaragtag nie om te spog nie. Ek sê dit om vir Sparky te sê: My kind- hulle moere! Daar gaan 'n dag in jou lewe kom wat jy gaan ontdek waarvoor jy gemaak is. En dan gaan niks in die lewe jou keer nie! Geen bliksem het die reg om vir jou te sê jy gaan dit nie maak nie! 

My liewe seun, jou pa is baie lief vir jou, met jou 40 % in wiskunde en al! (Moenie nou al uitvind dat jou pa in een roemryke toets in Hebreeus 'n volle 9% verwerf het nie...) Al is jy nooit 'n akademiese reus nie, al sit jy vir altyd op die eerstespan reserwebank, al word jou droom van Protea krieketspeler dalk nie waar nie- jy is my seun, jy is my naamgenoot, jy is perfek vir my, en ek sal altyd agter jou staan. Jy sal altyd die beste JY wees, en dit is al wat vir my saakmaak. Ek is baie trots op jou, al was dit my vaderlike plig om jou netnou so bietjie uit te *** in die studeerkamer. 

Vanaand, in ons gemeenskap, is 'n pa en ma wat verlede week twee seuntjies moes begrawe na 'n lorrie oor hulle gery het. 'n Lewende, gesonde, dromer van 'n kind is 'n hemelse seëning. Hy is vir ons baie meer as die somtotaal van al sy punte!
 

Tuesday, April 12, 2011

Die Glipsie


Net omdat Maankind gevra het- een stukkie uitpraat wat ek seker vergewe sal word...

Die een ding wat ek begeer, en op my Bucket List is, is om eendag die motor van my drome splinternuut te kan koop. Ek is gewoond daaraan dat my voertuie gewoonlik al vyf jaar en 150 000 km agter die rug het teen die tyd dat hulle by my kom bly.  Net ingeval Maankind 'n miljoenêr met te veel geld is- op die oomblik is die droommotor 'n Hilux 3l Diesel dubbelkajuit, met 'n Carryboy Canopy op, en ek is baie vervelig- ek hou van Glacier White! Hierdie voertuig  maak net baie sin vir die wêreld waarin ek woon. Maar as 'n Biljoenêr nou sou lees- 'n Bugatti Veyron Supersport is die eintlike droom! Hy kos net $15 milj meer as die standaard ou Veyron'tjie. 

In elk geval- ek het een keer in my lewe dit reggekry om 'n nuwe motor te koop. Ek het my baie getroue ou Camry 220 Si ingeruil op... wag vir dit... 'n splinternuwe Toyota Tazz 1300! Sonder radio, aircon en kragstuur. Want- het ek vroom geredeneer- ons Here Jesus het met 'n donkie gery, dan kan ek mos ook! Die tweede rede was dat dit al was wat ek nuut kon bekostig met 8 jaar se Universiteitsopleiding agter my naam- ek het ook 'n Meestersgraad. Die Tazz het wel redelik vinnig 'n goeie klankstelsel gekry. En hy was Glacier White gewees!  En dit was al. 
2004 Model Tazz- splinternuut gekoop.

Die Tazz het darem soos 'n nuwe kar geruik vir die eerste week. Dit het bietjie gehelp. 
So na die eerste week moes ek my kinders by die kleuterskool gaan aflaai. Ek was geklee in 'n pak klere, want ek moes daardie oggend iemand begrawe. Toe ek die kinders afgelaai het, het een van die dames in my gemeente oorkant die pad gestaan, en baie ongemaklik gelyk. Hierdie dame is van die edele beroep: motorveiligheidsopsienersbeampte- of te wel: karwag. Ek stop so by haar, en vra wat is fout. Sy vra baie mooi of ek haar nie asseblief gou huis toe kan neem nie. En soos 'n goeie dominee betaam, doen ek dit toe ook. 

Net so voor haar huis begin ek skielik die onaardse reuk ruik, amper iets soos die demone van die hel, of 'n baie ernstige babadoek. Nou kyk, julle kan my vrou maar vra- die een ding wat ek nog nooit, ooit ooit kon hanteer nie, was om 'n baba se doek te ruil nie. Ek word dadelik naar as dit gebeur. Ek het ook al my kinders se alies in die agterplaas met 'n tuinslang afgespuit uit selfverdediging. Ek kan nie stront hanteer nie!!!

In elk geval, ek laai die dame by haar huis af. En toe sy opstaan, sien ek dit- daar waar sy gesit het, lê die bruin plassie ***! Op my nuwe voertuig se sitplek. Sy sê niks, hol net in die huis in. En ek? Ek het gelukkig nie ontbyt geëet nie. Met 'n maag wat al die pad opgooikrampe maak, jaag ek huis toe. Ek staan in my kerkpak, en spuit my nuwe kar se passasiersitplek met die tuinslang af. Maar daardie reuk kom nie uit nie. Ek het kerk toe gery, en in ons kerk se binneplein die Tazz laat staan, met al vier die deure en die agterdeur wyd oop, terwyl ek plegtig binne vir Tannie X begrawe.  Na kerk het ek na 'n vriend toe gery, wat 'n matwas-besigheid gehad het. En ek het by hom gepleit- "maak nie saak wat jy my vandag vra nie- hierdie *** reuk moet vandag uit my kar uit!" 

Naasteliefde kan 'n mens soms duur kos. My nuwe kar het nooit weer nuut geruik nie. Hy was toe ook 'n donkie, en ek het hom maande later maar ingeruil op 'n 4 jaar oue Corolla met kragstuur en aircon. 
Op die oomblik ry ek 'n 9 jaar oue bakkie rond. Daardie nuwe Hilux sal baie welkom wees as hy die dag opdaag! (Sit net vir my Melville & Moon waterdigte sitplekoortreksels ook in, asseblief?)