Prophet

Prophet, or Talking Ass?
Showing posts with label Dominee se werk. Show all posts
Showing posts with label Dominee se werk. Show all posts

Tuesday, May 3, 2011

Lekkerkry blog

Wynvlieg sê ek praat te lank, en my vrou sê ek praat gevaarlike goed. Maar die vorige een vanoggend was darem my mees gelese blog so ver.  Paar mense het gevra: hoekom het ek gekies om 'n dominee te word. Party dink ek is mal, ander weet dit...

Maar daar is 'n paar redes hoekom ek deur ses jaar se aanvanklike studie bly volhard het. Weet julle hoe lank is ses jaar op universiteit! Dit raak lewenslank. En later nog twee vir 'n meestersgraad net om bietjie meer te probeer verstaan. Graad met lof. Mission Failed. Ek verstaan nog minder.

Maar daar is 'n paar vreugdes wat ek ook uit die pastorie uit met julle kan deel.

1. Dis vir my baie lekker om baie tyd te spandeer aan lees!  Dit kos my baie geld in 'n maand om boeke te koop, maar dit bly baie lekker dat dit deel van my werk kan wees. Dit is vir my so lekker om mense ook te kan leer, om hulle toe te rus om hulle lewensreis beter te verstaan, om met meer hoop en minder skuldgevoelens te kan leef. Ek help mense om vrede met God, mekaar en hulleself te vind. Ek is nie een van daardie vuur en swael predikers nie, niemand is nog ooit in die hemel in geoordeel nie. Die liefde kan soveel meer brue bou, en verhoudings herstel. Ja, ek het ook Dawkins en Hitchens gelees- het jy al Lee Strobel se Case for the real Jesus gelees? Ja, ek lees ook wetenskaplikes, en sommiges is ook gelowiges soos Francis Collins se uitstekende boek: The Language of God. Hy is die "vader van die menslike genoom." die bekroonde wetenskaplike wat die menslike DNA ontrafel het dat dit verstaan kan word, en 'n gelowige wat God se vingerafdrukke in die DNA van 'n mens raaksien.  Ek wil nie op hierdie blog in lang debatte oor wetenskap versus godsdiens betrokke raak nie. Ek vertel my stories hier vir die mense wat dit graag wil lees, en sê net hier ek hou van lees.

2. Ek beleef wonderlike oomblikke saam met mense op hulle lewensreis. Ek geniet dit baie om met verloofde paartjies 'n pad te stap, en hulle dan te trou- dis vir my baie spesiaal. Dit is vir my 'n wonderlike ervaring om babas te doop (Sorry Charismatiese vriende- dis rerig lekker!) Dit is lekker om saam met mense vreugdes in die lewe te deel- saam te bid vir deurbrake in hulle beroepe of persoonlike reis, en dit gebeur.

3. Ek is daar vir mense in hulle seer.  Ek beleef baie hartseer saam met mense. Ek was vanmiddag, op die vakansiedag.  by 'n jong man waar sy twee oujongnooi- tannies in 'n motorongeluk was, een is dood, een is baie kritiek in die hospitaal. Hierdie mense het vir hom persoonlik al so baie beteken, dis 'n swaar slag dat hulle op so manier aan die einde van 'n lewensreis saam gekom het.
Ek is daar wanneer iemand sterwend is, om saam met hom of haar die laaste paar treë van die lewenspad te gee. Ek is die een wat hulle bel as iemand ernstig siek is, nadat die mediese mense met hom klaar is. Ek is die een wat vir mense 'n laaste diens gee, om hulle te help onthou, na hulle dood.  Ek beleef soveel hartseer saam met mense elke dag, en dit maak my soms baie depressief. Maar daar is ook 'n geweldige groot vreugde in om mense so te kan dien, om so vertrou te word met mense se intieme oomblikke en ervarings langs die lewenspad. Ek is die een wat soms net vir 'n uur of twee langs jou sal sit, en jou hartseer saam met jou beleef, sonder om 'n woord te sê.

4. Ek geniet tog die verhouding met mense baie!  Al kan ek nie in so 'n groot gemeente elke jaar by elkeen uitkom nie, is daar tog iets wonderliks om by mense te gaan kuier, en hulle eie unieke stukkie menswees te beleef. Dit is so lekker om na mense se stories te luister- waar hulle vandaan kom, waar hulle vandag op hulle reis is, waarna hulle uitsien, en waarmee hulle worstel. Moet net nie vir my sê ek moet twintig huise 'n week besoek om 'n regmerkie langs elkeen se naam te sit nie. Ek stel nie in huise belang nie, ek loop 'n pad met mense. En daar is sulke uiteenlopende mense, wat die lewe net soveel interessanter maak. Daarom kan ek dit nie hanteer as vooroordele of oordele mense in 'n boksie druk, en hulle afskryf omdat hulle nie in die vormpie pas wat ons dink reg is nie.

5. Ek werk flexityd, en kan my eie dag redelik beplan.  Al word daar baie vrae gevra deur sekere kerkraadslede, kan ek my week redelik inkleur soos ek hom graag wil hê. Ja, my dae is soms lank, soos 'n Dinsdag wat 08h00 begin met die finale voorbereiding vir 9- 10h00 se bybelstudie. Daarna siekebesoeke tot twaalf, 'n pastorale opvolg tot een, van twee tot vier admin, pastorale gevalle, dalk 'n vinnige koffie met 'n leier, en dan die riller- 16h00 tot 21h00 huisbesoek!  Dae kan baie lank raak, so baie mense het aandag nodig, en wat my doodmaak is alles en almal wat ek nie by uitkom nie. So baie mense wat gereeld sê: "Dominee, jy het my vergeet." Maar ja, ek kan my week redelik self beplan, en so nou en dan afsprake skuif om my kinders se sport te gaan kyk, of mammie vir 'n vinnige koffie êrens te vat. Die een ding wat ek geniet, is dat ek nie sommer voor 09h00 iemand hoef te gaan sien nie. Daarom, in die tye wat ek nie verwoed oefen vir die Argus nie (dis net JAnuarie en Februarie, na die Argus gaan die fiets in sy winterslapie tot Desember) , kan ek soms met net effense skuldgevoelens eers 08h00 opstaan. Dit maak op vir die kere wat ek 03h00 op 'n wintersoggend ouetehuis toe ontbied word vir iemand wat dink hulle gaan dood, maar dalk net te veel koffie gedrink het die vorige aand en nou hartkloppings kry.

6. Soms gebeur daar iets wonderliks op vergaderings! Maar net soms- die meeste is sieldodend. Die uitsondering is wanneer daar skielik nuwe idees, nuwe kreatiwiteit, nuwe hoop kom. As iemand skielik visie begin kry, en verstaan waarheen ek graag op pad wil wees, is dit baie lekker!

7. Sommige mense se lojaliteit maak al die verskil.  Daar is baie mense wat ons beroep deesdae spot. Daar is ouens wat nie my blog sal lees nie, omdat hulle niks van enige dominee hou nie. Ek verstaan dit, ek het ook 'n paar dominees in my lewe al ontmoet, party is regte poepolle! In sekere mense se oë is ek seker ook een.  Maar daar is ook die dierbare mense wat my aanvaar soos wat ek is. Mense wat regtig vir my en my gesin lief is en omgee. Mense wat soms sien as ek moeg is, mense wat soms net baie mooi dankie sê vir iets wat ek vir hulle beteken het. Een opregte dankie wis baie ongevraagde aanvalle uit!

8. Ek bly in 'n reuse groot huis, wat ek nooit self in my beroep sou kon bekostig nie. Ek is baie dankbaar vir die pastorie, al het dit sekere nadele soos ouderlinge wat soms aanmerkings maak oor hoe die tuin in stand gehou word. Die huis is 'n bate van die gemeente, en hulle probeer deesdae die huis in 'n redelike toestand hou.

Ek het aanvanklik gedink ek gaan niks te sê hê nie. Hier is tog agt redes wat my nog laat aanhou.

Ten slotte- mense, dominees is soos ander mense, al besef die meeste dit dalk nie self nie. Ons het ook unieke persoonlikhede. Nie almal van ons wil altyd vuur en swael spoeg, en mense veroordeel nie. Nie almal van ons lol met klein seuntjies nie. Ons word baie gestereotipeer in die flieke en in die opinies van mense op blogs.
Ek hou ook van fliek, van braaivleis saam met vriende, ek neem ook soms 'n dop (KWV 5 jaar oud op die ys, of Windhoek Draught, dankie!) Ek is mal oor my motorfiets, en oor rallies wat ek anoniem bywoon. Ek ry graag fiets, al is ek die stadigste ryer in die dorp. Ek neem graag fotos. En ek lees graag jou blog. Al kan jy soms so totaal anders as ek dink oor iets, is dit vir my baie interessant.  Ek het baie vyande, maar ek het baie meer vriende. Mense maak my lewe hel. Maar mense gee my ook hemelse ervarings. Dankie dat jy geluister het vandag.

Monday, May 2, 2011

Gatvol blog


'n Hele paar van my blog vriende het speelgoed uit die kot uitgegooi oor die naweek. Ek wil ook maar- dan voel ek dalk ook beter, en later kan ek hierdie blog dalk weer uitvee.  Soos ek hier sit, is ek baie, baie gatvol. Net 'n paar redes:

  1. Geen privaatheid in my lewe nie- Ek het net-nou 12 km gaan stap ter voorbereiding vir die Camino. Na 10km is ek gewoonlik warm, en begin stywerig voel. 'n Mens is dan in 'n lekker ritme, wat 'n mens dan moet hou tot by die huis. So 2 km van die huis af, buite die dorp, jaag een van die gemeente se "dames" skielik met haar Shitty Golf tot langs my, en trek die handbriek op dat daar net stofwolke spat. Vir die volgende 45 minute KKNK sy oor haar ma haar uit die huis wil uitsit, en haar seun haar 'n hoer noem. En ek staan in die son, en knik instemmend, en wens ek kan net loop om tuis te kom.  Dieselfde ding het al baie gebeur as ek met die fiets oefen vir die Argus- die boere-omies sien my 25 km uit die dorp uit, en raak lus om met hulle dominee te gesels. Hulle kom nie tot die punt nie, en as hulle weer lekker verder ry, het my spiere styf geword van die ontydige lang staan.  Maar die beste was toe ek nog 'n jong dominee was. In ons dorpie is die huise se deure nog nie altyd gesluit nie.  Ek het die vorige nag baie lank langs 'n sterfbed gesit, tot die persoon se laaste vlug vertrek het hemel toe. Ek het baie vroeg die oggend vir die eerste keer in die bed geklim. En toe ek so net na sewe my oë oopmaak, staan 'n gemeentetannie in die slaapkamer se deur, sy wou net graag vir dominee iets kom vra.
  2. Alewige opmerkings oor ek so duur kos.  'n Dominee se pos is 'n duur ding om te onderhou. Dit lyk skrikwekkend dat twee dominees in 'n gemeente die helfte van die begroting kos. Die bedrae wat ons Cost to Company beloop, lyk na 'n baie, baie goeie salaris. Vir dié wat nog steeds wil kla- ek het agt jaar universiteitsopleiding, wat baie honderde duisende rande gekos het. Ek kry nie 'n sent ekstra vir my meestersgraad nie. Ek is omtrent op dieselfde salarisskaal as 'n kaptein in die polisie. Van my vriende wat na skool polisie toe is, trek al by die kolonelrang verby. As dit jou beter laat voel, na my vervoertoelaag afgetrek is vir die voertuigpaaiement, my brandstof en versekering, vat ek so R8 000 per maand huis toe. Waarvan die skool dadelik R800 per kind wil hê, per maand. Ek kla nie oor my salaris en pakket nie, ek is net so moeg vir die alewige stories oor dit. Ek werk baie dae, soos elke liewe Dinsdag, 14 ure. Op vakansiedae het ek nog steeds siekebesoeke en krisisse. Ek spring elke keer hemelhoog as my foon lui, omdat 'n mens nooit weet watter trauma of ramp aan die ander kant van die lyn wag om hanteer te word nie.
  3.  Die verwagtinge van mense-  Ons gemeente is op pad na 1700 mense toe, met twee leraars. Elkeen van die 1700 verwag dat ek onmiddelik op hulle naam hulle sal kan groet as ek hulle skielik in die Pick 'n Pay raakloop. Die buurgemeente se 1800 mense verwag dit ook in ons dorp- dat ek hulle ook moet ken! En al die ouers by die twee laerskole, en al die ouers in die Hoërskool. Sorry- ek is nie in staat om al 10 000 blankes van ons dorp onmiddelik op die naam te ken nie! Dan verwag die 800+ mense in my gedeelte van die gemeente dat ek ook onmiddelik alles van hulle persoonlike omstandighede af moet weet. Ek moet dadelik weet as hulle siek is. Ek moet rampe in die hele uitgebreide familie ken, en help hanteer- dominee weet mos nou van my vrou se neef op Koekenaap wat so moeilikheid het met die burgemeester se sekretaresse se skoonseun... Ai, hoe kon dominee vergeet het!
  4. Al die bosprofete wat beter as ek weet.   Ek het weer in hierdie week so geval gehad. Erens is altyd een of ander ou wat skielik 'n wonderlike openbaring ontvang dat die hele kerk van die eerste Pinksterdagpreek af, deur al die denominasies heen tot vandag toe almal heeltemal verkeerd was en op pad hel toe is. Die polisiesersantjie het onder die boom gesit, en skielik hierdie groot visioen gesien van hoe die kerk eintlik veronderstel was om te lyk- aan die hand van een teksversie in Levitikus. Of die oud Koevoetlid wat skielik wil kom vertel dat almal wat nie groot gedoop is nie, nie aan die Here behoort nie. Of die rondreisende ou met sy karavaan wat almal wil wys hoe die einde van die tyd nou eintlik lyk met sy Powerpoint show oor sy verstaan van Openbaring. (Die einde het intussen klaar aangebreek, en hier is ek nog steeds, glad nie weggeraap nie!) Of verlede week se profeet, wat by 'n pasgetroude egpaartjie gewoon het vir sy besoek in ons dorp. En vir die vroutjie vertel hoe hy ook so graag 'n vrou net soos sy wil hê. En toe trek sy sak en pak saam met hom, want die Here het mos so gesê!  Ons stap jare met mense 'n pad, 'n pad van versorging en omgee, en dan hardloop hulle saam met die eerste bosprofeet in 'n rigting. En dit het hoeveel keer in ons dorpie gebeur- eers daag daar 'n profeet met 'n nuwe leer op, en dan is die kerk nie meer reg nie, en dan begin getroue mense wegbly, en skielik is daar 'n boskerk, en as die oorspronklike profeet aanbeweeg, dan val die boskerk in duie, want dit was op die mens gebou.
  5. Die mense wat die kerk se finansies bestuur, bestuur die kerk.  Geheimpie- dis nie die dominee wat die tjeks teken, of die beleid bepaal in die meeste gemeentes nie. Hier by ons is daar weer 'n groot botsing aan die uitbroei. Vir jare lank probeer ek mense wegkry van die herder- kudde model. Jy weet, daardie een wat die dominee die Groot Induna in die kerk is, daar op sy heilige troontjie. Dominee se woord is wet, dominee alleen weet alles, dominee alleen kan alles doen, en die res van ons betaal hom om dit te doen, en klap hande as hy dit goed doen, of gooi klip as hy *** aanjaag!  Vir jare al lees ek in die Nuwe Testament dat die kerk 'n liggaam is, waar elke gelowige 'n unieke plekkie het, om hulleself uit te leef. Ek lees dat my werk is om gelowiges toe te rus vir hulle dienswerk.  Na al die jare in die platteland is daar nog steeds net 28% van die mense wie se name op die kerk se boeke is, wat enigsens iets bydra of iets probeer doen om kerk te wees. Die wêreld se ekonomiese insinking tref nou die kerk. Raai wat is die heilige finansiesbroers se antwoord? Dominee moet meer huisbesoek doen! Ons soek 'n lys van al die mense wat dominee hierdie week gesien het. As die herder werk, sal die geld reg wees!  Hoe gaan ek ooit weer vrymoedig met mej Y gesels oor haar seer van molestering, as sy weet ek moet dit aan die kerkraad rapporteer???!!! Ek kan nie. Ek is teen 180 km per uur op pad na 'n doodloopstraat, en ek sien geen ander uitdraaipad nie. 
  6. Ek is gatvol oor my eie kinders op die kerkterrein verbied is, behalwe tydens eredienste! Ek woon langs die kerk, op die terrein.  Ek het 'n hele paar seuns, wat nogal besig en woelig kan wees. Maar nie lelik stout nie. Die jongste en sy vriend het eendag oor die gedenkmuur se heining geklim om binne te speel- seker lekker oorlogplek so tussen al die dooie mense. Op 'n ander dag het 'n paar van hulle op die een gebou se dak geklim om te sien hoe die dorp van bo af lyk. In die proses het hulle moddermerke teen die mure gelos. En iemand het van die besproeiingstelsel se sproeiers afgebreek op die terrein. (Ek weet daardie koppe is by ons hardewarewinkel 10 vir R12,00) Ons kry 'n opdrag van die broers- die kinders word die terrein belet, want hulle het R800 se skade gemaak (wat die koste van 'n opgradering op die besproeiingstelsel was, nie die actual skade nie!) Hulle moes die mure gaan was, wat ek heeltemal mee saamgestem het. En nou is hulle nie welkom in die week op die kerkterrein nie.
  7. Mense is hel. Jean Paul Sartre het dit gesê. En ek stem meer en meer saam daaroor! Sluit nou by punt 3 aan. Almal is reg in hulle eie oë. Elkeen het sy eie musieksmaak, en alles anders is verkeerd. As mense ander verwagtinge as ek het, moet hulle eerder na die AGS (of APK) toe gaan!  Ek kan baie mooi begrafnisdienste hou, dis een van my min sterk punte. Dan sal die tannies van ander dorpe altyd kom sê hoe goeie dominee ek is, nie soos daardie pateet daar by hulle kerk nie. Dan weet ek my gemeentetannies sê waarskynlik dieselfde van my op ander plekke. Die prys van mense is nie veel werd nie!  Ek kan mense soms onbeskaamd sit en afluister in koffieshops en malls. Die ouer geslag, en sekere persoonlikheidstipes is so vol van hulle eie opinies- as ons dinge net op hulle manier sou doen, sou daar nooit moeilikheid gewees het nie. So dink hulle. Ek kan aan niks erger dink as so 'n wêreld nie.
  8. Die kerk se tribunaal kom uit die hel uit!  As mense vermoed 'n dominee in ons kerkgenootskap was stout, dan kan hulle hom by die ring gaan aankla. Die ring verwys dit dan na die sinode se tribunaal, wat dit dan hanteer en 'n finale uitspraak maak.  'n Predikant in Sinodale diens, en enkele "regskenners"- dominees sit daarop, met 'n paar ferocious ouderlinge. Uit die manier wat twee van my goeie vriende die afgelope ruk deur hierdie tribunaal behandel is, maak my nog verder lus om te gaan toerbusse bestuur in Europa vir 'n lewe. Koud, klinies, genadeloos.  Die kerk is die enigste weermag wat sy eie gewondes skiet. Daar is nou 'n nuwe eenheid om dominees uit te haal.  Die kerk se eie SS.  Hierdie pos gaan waarskynlik my job kos as dit ooit in die verkeerde hande beland met my regte naam by. Maar ek is bereid om dit onder my eie naam op die volgende Sinodesitting te sê- die manier waarop een van my klasmaats behandel is deur die kerk, is skokkend! Die kerk gaan op sy moer kry in die Hooggeregshof, en ons almal gaan daarvoor betaal.
  9. Dogmas in plaas van liefdesgemeenskap- baie mense in die kerk is net begaan daaroor om reg te glo. Hulle sal doodmaak om hulle standpunt te verdedig. Van Jesus se opdrag om mekaar lief te hê, dat die wêreld kan glo, is daar nie baie sigbaar nie. En daarom het die kerk nie regtig 'n sterk getuienis in die samelewing nie. In die kerk moet jy altyd versigtig wees, die Here se kindertjies het skerp tanne en kan seer byt.  Veral die voorbidders kan baie seer byt as jy nie heilig genoeg voorkom as dominee nie.
  10. Prestasiemeting-  Party wil so graag ons prestasievlakke meet in die bediening. En nie om ooit 'n prestasiebonus te kry nie. Dit sou ongehoord wees, dan geld die reël van "nie omdat ons dit verdien nie, net uit genade." Maar sommige kerkraadslede het 'n alewige hang-up of die dominee sy salaris (- nee, die kerk gebruik die woord "traktement"- hulle trakteer jou eintlik net,) werd is. Stephan Joubert praat van die bose driemanskap van geboue, getalle en geld. Meet die dominee se sukses. Hoeveel mense het jy gesien, dominee? Hoeveel ure hierdie week? Hoekom preek jy nie beter, dat die kerk weer kan vol raak soos in die ou dae nie?
Broer Ouderling, het jy al Stephan Joubert en Leonard Sweet se boek gelees: Die Perfekte Storm? Die Titanic is besig om te sink, en julle wil KKNK oor die beddens nog opgemaak moet word. Fritz Gaum maak sekere mense die hoenders in met die vraag van sy nuuste boek: Gaan die NG Kerk nog by die Oordeelsdag bestaan?  As daar nie major change kom in die institusionele karakter van die kerk nie, wens ek die kerk 'n sagte heengaan toe.  Die wêreld het nie nog reëls en regulasies en organisasies nodig nie, die wêreld het die liefde van Jesus nodig.  As die kerk nie daardie dienskneg gestalte en liefde uitleef nie, het hy nie bestaansreg nie.

Fynskrif- KKNK is in ons huisgesin die term vir k**, kla en kerm.

Friday, April 22, 2011

Breek die brood, en die by steek jou...

Gisteraand het ons 'n baie mooi aand beleef. Ons het die Donderdag waarin Jesus die nagmaal ingestel het, gevier. Voor in die kerk was ons reuse groot kruis van sleeperhout, met 'n wynrooi lap daaroor gedrapeer. Dit het op die nagmaaltafel gestaan. Daar was net kerslig in ons groot kerkgebou gewees. In die agtergrond het Taizé musiek saggies gespeel.

Soos mense ingekom het, het elkeen 'n blaadjie gekry met inligting. Hulle moes na 'n kers toe beweeg, alleen, saam met 'n geliefde, saam met hulle gesin of omgeegroep, saam met vriende, net soos hulle wou. Dan het hulle kans gekry om rustig deur die kruisigingsverhaal van Johannes 19 te lees. Op die digitale projektor het skyfies gehardloop van verskillende tonele van die lydingsweg van Jesus. Hulle kon net rustig ontspan, in 'n sagte, gewyde atmosfeer. En wanneer hulle gereed was, het hulle een- een, in gesinne of groepe na vore gekom. Ek of my kollega het voor in die kerk gestaan, by die nagmaaltafel.

Ons het harde toastbrood gemaak, om die hardheid van Jesus se lydingsweg voor te stel. Dit het ons gebreek, en aan elkeen persoonlik bedien. Ons het baie slegte (studente sal moontlik nie saamstem nie!) Tassieswyn gebruik om die bittere lydingsbeker voor te stel. Dit het ons ook aan elkeen persoonlik bedien. Daarna het ons hulle geseën met die Korintiërs seëngroet oor hulle name uitgespreek. Dit was regtig aangrypend mooi.

Dié stukkie wil ek net met julle deel. Toe ek nog so een stukkie toast vat, en plegtig breek, toe begin daardie stuk brood soos vuur te brand in my hande. Nee, ek is nie Moses nie, dit was nie 'n Epifanie nie (persoonlike verskyning van God nie). In daardie gewyde oomblikke het 'n by op die brood beland, en toe ek hom raakvat, toe eet hy my op die duim. Dit het verskriklik gebrand. Maar ek is in die middel van 'n gewyde oomblik, ek kan nie nou "Ag ***"  skree nie. Hou my gesig reguit, maak klaar met die bediening aan die gesin, en wink toe my kollega nader om te kom oorvat.  Ek hardloop huis toe en kry anti- histamien, salfies, pleisters en al derglike dinge uit die noodhulpkassie uit.  Soms toon ek allergiese reaksie op bysteek, soms nie. Gisteraand was dit net deksels seer, met so paar oomblikke se lekker hartkloppings.

Nou my groot vraag vanoggend: Toe ek nagmaal bedien, steek 'n by my. Wat het verkeerd gegaan?

  • Die Charismatiese broers sal dalk sê dis oor daar sonde in my lewe is- dalk oor ek nog so bietjie kan vloek.
  • Ds Pieter Fourie sal dalk sê dit was 'n demoon, maar ek sal nie waag om die like knoppie op facebook te druk oor daardie een nie.
  • My byeboer vriend sal sê dit was 'n kaapse by, wat die Verroea virus vrygespring het (Neander moet maar die spelling tjek op dié een :-) )
  •  My Roomse broers sal sê dis oor ek nie die voorgeskrewe heilige ronde koekie gebruik het, wat eers met heilige water besprinkel is nie. 
  • Calvyn sou sê dis oor ek in sonde ontvang en gebore is.
  • Martin Luther sou sê dis oor daar 'n kruis by die nagmaaltafel was.
  • My dolerende (reg gespel dié keer, N?) broers sou gesê het dis oor daar net kerse in die kerk was- werke in die duisternis verrig.
  • My Dopper broers sou gesê het dis oor mense dalk saam gebid het, nie elkeen in hulle eie binnekamer nie.  
  • Aartsbiskop Desmond Tutu sou gesê het dis omdat ons twee brode daarvoor gebruik het, en nie een vir die armes gegee het nie.
  • Allan  Boesak sou die brood gesteel het, en dan op televisie oor die by geween het.
  • My Hindoevriende sou bekommerd wees oor die by wat intussen gesterf het- wie was dit in hulle vorige lewe, en wanneer kom hulle in 'n beter toestand terug om weer te probeer vir Nirvana.
  • My Moslemvriende sou omgekrap gewees het omdat daar Joodse eienaars in die bakkery is wat die brood gebak het, en die brood kosher is maar nie noodwendig halaal nie. Die suicide bomber is op pad...
  • My Joodse vriende sou weer gedink het dis oor ek nie besny is nie en aan heilige kosher brood vat, wat die noodlot my so tref.
  • Jacob Zuma het 'n navraag gestuur: Wat is ons transformasieplan om meerderheidsbelang oor te dra aan die getal swart broodeters? Saam met 'n huweliksuitnodiging vir die meestal swart by om sy 8e huwelikseremonie in Waterkloof by te woon.  
  • Cosato wil weet of die bakkery BEE Compliant was, anders verdien ek om gesteek te word.
  •  Julius Malema het gedreunsang: kill the Boer breaking the bread, little brother bee! Maar hy het darem tyd gevat om die vakmanskap agter ons mooi houtkruis te bewonder. 
  • Lady Gaga het 'n song aangestuur: "You were born to BEE this way!"
  • Steppenwolf het dit verbeter met: "Born to BEE wild!"
  • Die Japannese ambassade het laat weet ek moenie so tekere gaan nie, dinge lyk baie erger by hulle.
  • my pagan vriende het laat weet: "Be the bee!" (sorry modderkoekie!)
  • My Top Gear vriende het laat weet: "F*** the Bee- get better wiper blades!"
  • My US Marine Corps vriende het via facebook laat weet: "Be all YOU can bee! - Kill the little f*****r!
  •  PETA het laat weet hulle prokureur is op pad, ek het daardie by se reg om te lewe ernstig geskend met my onnadenkende gevroetel met hom.
  • Lollie Jackson se medium het na middernag laat weet: Lollie sê: as 'n man 'n stekie kan kry, is hy baie gelukkig!

En ek? Watter teologiese sin maak ek uit hierdie ervaring?
'n By het my gesteek toe ek nagmaal bedien het. Life goes on...
Wat dink jy?

Saturday, April 9, 2011

Die mooi in die seer...


In 2006 het ek uitgebrand êrens langs die lewenspad.  Die grootste oorsaak daarvan was ekself gewees. Daar was net te veel bagasie wat langs die pad saamgekom het, sonder dat ek dit sien opbou het na 'n ondraaglike lot. Te veel dinge het ek gedink is agter gelaat, wat toe nie so was nie. Te veel onthou van sekere episodes uit my kinderdae. Te veel bagasie rondom my identiteit en selfbeeld. Te veel verkeerde maniere van dink oor my rol in my beroepslewe. Te veel meet van my eie suksesse (of gebrek daaraan!) deur die ondraaglike tirannie van my eie opinie.   Daar was so baie interne druk, en ek was my eie grootste vyand.

Saam met dit was daar ook 'n paar eksterne faktore. 'n Wyse man van die Fasiliteringskommissie van die Sinode het gesê dat die verhouding tussen gemeenteleiers  moet wees soos 'n hondjie wat op sy rug gaan lê, dat jy sy magie kan krap. Ek het dit probeer, en my magie gewys. Ek het gewaag om sekere van my seer te deel. En kort daarna het alles skeef geloop in 'n paar uiters belangrike verhoudings in ons gemeente. Mense wat ek gewaag het om met my lewe te vertrou, het skielik "vertrouensbreuke" met my ontwikkel, wat ons kerk uitmekaar geskeur het.  My persoonlikheid en my menswees het seker maar baie bygedra tot die ontploffing wat gevolg het.

Die spanning het net te veel geword om te dra, die golwe van moedeloosheid oor die rol wat van my verwag word, en wat ek glad nie kon wees nie, het ondraaglik geword. Waar die kerk 'n plek van liefde en genesing moes wees, het dit die bron van tydelike geestelike doodsheid vir my geword.

Gelukkig was daar in hierdie dae iemand in die kerk wat my raakgesien het. (Die Iemand kon nie in hierdie dae so maklik raakgesien word nie!) Die iemand het my lewe gered. Hy het aanbeveel dat ek gestuur word na 'n plek in Skotland wat spesialiseer in uitgebrande kerkleiers. Hy het die kerkraad daarvan oortuig, wat verseker 'n Godswonder was! En toe ek daar aangekom het, het ek gesien my vrou moes ook daar wees om die helingsproses te voltooi. Die iemand het vir haar uit sy eie sak uit 'n vliegtuigkaartjie gekoop, dat sy by my kon aansluit. Om my vrou binne twee dae te kry om vir die vier kinders alternatiewe akkomodasie te reël, in eksamentyd by haar skool af te kry, 'n vliegkaartjie te kry en binne 48 uur op Aberdeen se lughawe te wees, dit was 'n tweede Godswonder. (Iemand was toe regtig nie afwesig nie, ek kon Hom net nie sien of hoor deur die seer heen nie...)

Die plek van heelword word genoem Blairmore, naby Huntly in Skotland, so in die middel tussen Inverness en Aberdeen.  In hierdie luukste herehuis het 'n groepie gelowiges uit hulle pad uit gegaan om ons te dien. Ons is met soveel liefde ontvang, ons is bedien met die wonderlikste etes, met opbouende sessies, met gebedsbediening...  Hierdie sentrum kom uit 'n ander tradisie van die Christelike geloof as ek (die Ellel Genesingsbediening). Maar hulle het soveel moeite gedoen om Jesus se liefde prakties aan ons te bewys, dat dit werklik 'n lewensveranderende ervaring was.

Ek is so dankbaar teenoor daardie iemand, wat soveel uit sy eie sak betaal het om my te help red. Hy is intussen uit ons kerk uit om voltyds by 'n genesingsbediening aan te sluit. My dankbaarheid teenoor hom sal vir altyd daar wees.
Die daar wees het my in staat gestel om deur 'n nog moeiliker 2007 te volhard, tot nou in 2011, vyf jaar later. Ek is nog steeds hier... Maar ek is nie meer dieselfde nie...

Die foto hier bo is op een van die seerste dae in my lewe geneem. Dit bly een van my heel gunsteling fotos van alle tye.
Dit is geneem op 'n laat November herfsmiddag in Skotland. Die lig was baie effentjies, ek moes die sluiter lank ooplos om hierdie foto te kry.
Daar is 'n duidelike grens- aan die een kant is God se natuur, soos Hy dit wou plant. Aan die anderkant van die draad is die boer se weiding, soos hy die natuur makgemaak het. Daar is telefoondrade in sig, 'n kommunikasielyn wat oop is.
Die pad strek voor my uit, maar daar is 'n draai daar voor, na 'n onbekende plek. Ek weet tot vandag nie waarheen die onbekende pad strek nie.

Ek geniet die dynserige sonnetjie op my vel, en die koue herfslug wat in my nek blaas. Ek geniet die palet van verskillende herfskleure, wat hulle laaste glorie geniet voor die eerste sneeu begin val om uiteindelik alles in 'n swart en wit landskap te verander.  Ek geniet die vorms van die takke, die verskillende teksture wat sigbaar is. Ek geniet die vaal poeierblou lug, soveel sagter as die harde Bosveldse blou. Ek geniet die vlieserige wolkies, wat belofte van seisoensverandering en koue aankondig.  Ek geniet die stilte. Behalwe vir die fluistering van die wind in die takke is daar nie 'n enkele mensgemaakte geluid nie.

Ek weet nie waarheen ek op pad is nie. Maar ek is nou HIER. My vrou is aan my sy. Dit is nou mooi. En dit is genoeg...


Ns. Ek publiseer hierdie  op Bileam se Donkie, en nie die blog in my eie naam nie, want vyf jaar later is ek nog steeds in dieselfde gemeente, en ek wil nie weer ou wonde oopkrap wat intussen grootliks genees het nie. 

Sunday, April 3, 2011

Negentig nie uit nie...

Saterdagoggend het ek en my goeie vrou die voorreg gehad om 'n gemeentetannie se negentigste verjaarsdag partytjie by te woon. En dit was hartroerend mooi!

Die besondere dame is nou al vir jare in 'n rolstoel, nadat haar heup gebreek het en nie weer wou aangroei nie. Dit het gemaak dat sy vir jare net in haar huis gekluister was. Dit is nou te sê haar liggaam. Want hierdie wonderlike mens se gees en gedagtes word nie vasgekluister nie. Sy is steeds op hoogte met wat in die wêreld aangaan, sy weet beter as die meeste mense wat in haar gemeente aangaan, en sy het 'n ellelange lys mense vir wie sy elke dag bid. Sy het nooit die voorreg gehad om self kinders te hê nie. Maar sy ken haar oorlede susters se agterkleinkinders elkeen op die naam, en laat hulle baie spesiaal voel op hulle verjaarsdag.

Toe Tannie Nelsie in die Vrouefederasiesaal ingestoot word, het ons vir haar die Here se seën toegesing. Haar ou Dominee, self nou een en tagtig, was die seremoniemeester. En hy het die vermoë om atmosfeer te skep, en mense baie spesiaal te laat voel. Ek moes die gebed waarneem, waar ek vir haar aan die Here opdra. Daarna het familie en vriende huldeblyke gelewer. En Tannie Nelsie het, ten spyte van haar gesondheid, steeds 'n vol saal mense getrek. Dit blyk dat haar "stokperdjie mense is". Sy is lief vir mense. Sy stel opreg belang in mense. Sy gee om wat van elkeen word.  .

Daar was sulke uiteenlopende mense wat kom hulde bewys het. Haar dokter, haar prokureur, haar oogkundige. 'n Afgetrede apteker wat onthou hoe sy blomme gestuur het toe hy sestig jaar gelede die een bekende Apteek in die dorp oopgemaak het. Verskeie familielede wat van baie ver af gekom het, soos haar suster se oudste kleindogter, self al 'n ouma, wat kom eer betoon het. Bure wat op verskillende tye en plekke langs haar gewoon het.

  Teen die een muur was 'n uitstalling met foto's van tannie Nelsie se lewe. Sy as 'n klein dogtertjie, seker 88 jaar gelede, saam met haar pa. Sy as 'n tiener by Durban se strand in 1945. Haar troudag. Saam met haar twee susters, hulle was die beroemde Drie Susters wat saamgewoon het na hulle mans se dood. Ek het die oudste en die jongste al jare terug begrawe, maar tannie Nelsie staan nog sterk.

Die versameling mense was vir my baie interessant. Daar was die een prim en propper tannietjie wat fotos geneem het van almal, en almal dadelik rondgeshunt het om ons te kry presies waar sy ons wil hê. Daar was die Hollandse tannietjie wat iemand se woonstelingang toegeparkeer het, en toe gekraai het van die lag toe hulle die wit Opel se eienaar soek. "Dei Kaa Kaa- ja, dit is tog ons motor..." Daar was die tannie met die baie groot bolla se opregte woorde vir tannie Nelsie. Daar was nie so baie omies nie- op 'n sekere ouderdom gee die manne net moed op en gaan hemel toe, lank voor die dames. 'n Man het ook sy rus nodig. Soos die ou tannie mos op die oom se grafsteen aangebring het: "Rus in vrede- tot ons weer ontmoet!"

En ek dink dit is wat mooi is in die lewe: Iemand wat liefde uitleef sonder om terug te verwag. Iemand wat opreg omgee, sonder enige bybedoelings. Ware liefde kan nooit oorwin word nie. Toe tannie Nelsie negentig word, kon ons die erkenning vir haar gee. So dikwels hoor mense nooit dat hulle vir ander kosbaar was nie.  Dit was kosbaar om te sien hoeveel die oggend vir haar beteken het. Opregte mense soos sy maak die lewe vir my die moeite werd. Dankie, tannie Nelsie, wens daar was baie meer mense soos jy!

Saturday, April 2, 2011

Ou karre gaan scrapyard toe, waarheen gaan gescrapte dominees?

VAn kleins af het ek 'n groot liefde daarvoor om deur 'n Scrapyard te stap. Om al daardie goeters te sien wat mense mee klaar gemaak het, en weggegooi het uit hulle lewens uit weg. Van kleins af het ek potensiaal in die scrap gesien. Ek het altyd gewonder hoe kan 'n mens nuwe waarde toevoeg aan hierdie verworpe stukke yster. Ek het gewens ek kan sweis en plak. Sommer nuwe lewe in so 'n wrak blaas, 'n kunswerk maak wat daardie ysterhart sommer weer warm sal laat klop.So nou en dan het ek gewaag om 'n stuk scrap huis toe te smokkel. Maar eers het my ma, en my vrou het later die tradisie voortgesit, dat dit baie vinnig weer verdwyn, terug na waar sulke stukke roes seker maar hoort. Ek kan nie mooi sweis nie. En Ma, en Vroulief, kyk nie met dieselfde oë as ek na afvalyster nie.

In Standerd 9 kom die groot keuse: Wat moet ek vir 'n beroep doen? Waar kan ek 'n verskil maak. En weet julle wat- soos in die Scrapyard het ek dieselfde gevoel gekry as ek na baie mense gekyk het. Sommiges was soos nuwe motors, blink, vinnig, gesogd. Maar baie, baie ander het êrens langs die lewenspad afgetrek, finaal tot stilstand gekom, en dadelik begin roes. Die hartseer is dat so baie mense dood is, en eers baie jare later finaal die gees gee en begrawe word. En met my nuutgevonde geloof het ek gedink: daar kan ek 'n verskil maak! Daar is soveel seer mense. Die een ding wat nodig is, is dat hulle weer liefde beleef. Iemand wat omgee. Iemand wat potensiaal in hulle sien, en met so bietjie sweis en plak hulle help om weer aan die gang te kom. Ek het gedink- dis ek daai! EK kan daar wees, ek kan help. Ek kan liefhê, ek kan omgee.

Dit is 27 jaar verder van daardie roemryke dag in Standerd 9 toe ek besluit het ek wil 'n Dominee word om mense te help. Ek het nooit gedink dat die "predikantsamp"  'n sekere "status" op die platteland sou hê nie. Ek het die Bybel gelees dat 'n mens soos Jesus wou dien. Ek sou nooit kon dink in Standerd 9 dat mense die dominee op 'n "pedestal" sal plaas, juis om jou op 'n afstand te hou nie. Maar die dominees is nie onskuldig in hierdie stand van sake nie. Ek sou nie kon droom dat mense titels en togas sou gebruik om belangrik te klink, en mooi afgeronde woorde soos Jerusalem met soveel gevoel te kan sê nie.

Ek het nie geweet dat daar 'n dag sou kom dat die kerk net totaal irrelevant sou raak vir die gemiddelde mens nie. Ek het nie geweet dat mense groter troos sou soek by Jack Daniëls as by Dominee Bileam nie. Ek het baie naïef geglo ek kan 'n verskil maak.

Vanoggend voel ek ook gereed vir die Scrapyard. Ek voel totaal irrelevant. Stephan Joubert en Leonard Sweet se Perfekte Storm het my ook getref, en ek sink. Hierdie golwe van Postmodernisme, Post-Christendom en die Plat aarde (lees die boek, dis goed vir jou!) het die hele kerklike wêreld getref. Net hier, in ons dorpie, is die mense salig onbewus daarvan. Dit wat jy nie weet of erken nie, kan mos niks aan jou doen nie? Soos kanker.  Hier op die platteland glo die ouderlinge nog dat ons net weer die kerk se "basics" soos in 1950 goed genoeg moet doen, dan sal alles weer regkom. Doen net weer huisbesoek by almal, Dominee, dan sal almal weer kerk toe kom, nie net die 27% wat wel nog Sondagoggend kom nie. Doen huisbesoek, Dominee, dan sal meer as 24% mense weer geld in die bordjie gooi, dan kan ons jou weer goed betaal, dat jy weer gemaklik jou kinders se skoolfonds kan betaal.

Ek is moeg om huisbesoek te doen. Ek is moeg om by mense te gaan kuier, wat regtig nie 'n saak met my of die kerk het nie, dalk nie eers met die Here self nie. Met 'n groot gemeente bars dit om binne 'n twee jaar tydperk deur almal te werk, en by elkeen se huis uit te kom. Een besoek in twee jaar! Daarop wil die ouderlinge die kerk bou? In hierdie wêreld van facebook, twitter, MXit, waar kommunikasie onmiddelik is?
Ek gaan doen huisbesoek, die liewe mense van Boshoffstraat 50 voel baie skuldig, en kom die eerste Sondag  getrou kerk toe. Hulle gooi 'n koevertjie in die sakkie. Plig afgehandel. Volgende Sondag kom hulle weer, maar dis moeiliker. En die Sondag daarna verslaap hulle. En die Sondag daarna vergeet hulle.  Tot oor twee jaar, wanneer ek daar instap, en hulle skielik met rooi gesigte hulle beloftes onthou...

En in daardie tyd wat ek huisbesoek gedoen het, het ek die mooiste Bosveld sonsondergang saam met my vrou gemis. Ek het dit gemis om saam met my seuns bal te skop (seuns wat op die kerkterrein langs my huis verbied is, behalwe as hulle kerk toe gaan op Sondag. My eie kinders voel nie welkom by die kerk nie!)
Louis l'Amour het gesê dat sekere dinge se permanente invloed so groot is soos om jou vinger in die water te druk, en dan weer uit te trek. Huisbesoek is so in mense se geestelike lewe- eenmalige opwinding as jy gelukkig is, met geen blywende effek nie.

Ek is al so lank in hierdie pragtige plattelandse dorp. En hier is regtig wonderlike mense hier. Ek ken almal. Ek ken hulle honde se name. Ek weet van die aambei-operasies, en die ingroei toonnaels. Ek het al die gemeentebouprogramme probeer-  soos Twaalf Sleutels en Three Colours. Ek het Getroue Getuies en EEIII probeer. Nou probeer ons Gestuurde Gemeentes. En ek kry nie 'n kerngroep van 8 toegewyde mense uit 'n gemeente van 1600 mense bymekaar nie vir die GG span nie! Ek het al die evangelies deurgepreek, en wonder elke Saterdag, soos nou, wat om more met die Here se gelowige volk te deel. Soos die een ou dominee so mooi gesê het in sy boek (was dit Isak de Villiers?) Dit is Saterdagaand, moreoggend wil die gemeente hoor: So spreek die Here... en ek sit en druk gaatjies op 'n skoon papier...  (iets soos dit- dis wat ek onthou!)

Ek is opgelei om vir een firma te werk. Net een.  En in daardie firma word dominees met 'n spoed uitgehaal. Een is in die amp gestuit oor hy op facebook 'n like knoppie gedruk het! 'n Baie goeie vriend is ge"fire" oor hy nie wou saamgaan met finansiële wanpraktyke in die Moedergemeente van 'n groot dorp nie. Kan glo nie die gemeente "Tot stigting dien nie"- Artikel 13 van die kerkorde. Wanneer is ek so moeg dat ek nie meer my gemeente "tot stigting kan dien nie"? Wanneer lees die Ringsbroers hierdie blog, en fire my? Artikel 13- dien nie tot stigting nie. Of as hulle meer polite wil wees- Artikel 12- ons kan jou nie meer bekostig nie.

 Daar is geen ander werk wat ek met my Meestersgraad kan doen wat ek van weet nie. Ek was wel eendag lank lank gelede 'n uitstekende busbestuurder. Maar ek is blank, middeljarig, en oorgekwalifiseerd. As ek met my vriende in die bediening gesels, sit hulle in dieselfde bootjie. Kyk ek na die Kerkbode se advertensies, sien ek dieselfde storie in elke gemeente van die NG Kerk. Die Storm tref, en almal soek net beter dominees. Raak van die huidige een ontslae, daar is nog baie waar hy vandaan kom, daar uit die kerk se drie engeltjiefabrieke uit.

Ek sou so graag meer tyd saam met my gesin wou spandeer. Ek sou so graag elke sonsonder saam met my vrou wou wees, en ek sou so graag betaaldag opgewonde wou wees om ordentlik vir my gesin te kan sorg. Ek sou so graag vir my vrou 'n baie meer nuwe kar wou koop as haar 15 jarige wrak. Ek kan nie.

My wiele val af, en ek is besig om van die pad af te trek. Waar gaan al die dominees heen wat op 'n dag gekies het om uit die bediening te bedank? Hoe sorg hulle vir hulle gesinne? Watter werke doen hulle nou? Is hulle gelukkiger as in die pastorie? Ek wens daar was 'n webwerf waar hierdie oudkollegas kon raad gee.

Een van die skuldige plesietjies is dat ons darem nog in die laaste dae is van 'n DSTV kontrak. Op Discovery is daardie wonderlike program van Overhaulin', waar ene Chip Foose ou wrakke neem, en dit beter as nuwes maak. Die eienaars is altyd so opgewonde om te sien watter potensiaal daar toe al die tyd in hulle ou skedonkies was. Ek het gedog die kerk het daardie funksie met mense, en Jesus is die Meester wat mense beter as hulle potensiaal maak. Ek glo nog steeds in daardie Jesus, en sy potensiaal ontsluitingsvermoë.


Maar ek beleef die kerk as die "Crushers", wat die laaste bietjie lewe uit my sal pers, en my dan eenkant sal gooi. Soos daardie aangrypende brief van 'n pastoriekind in die kerkbode einde Maart 2011. Al die jare het haar pa met haar geraas oor die verbruik van krag en water in die huis, om geld te spaar vir die gemeente. En toe hy die dag aftree, na sy mediese fonds afgetrek is, het hy R1400 om van te lewe. Na al die jare wat hy saans huisbesoek gedoen het- is dit wat oor is. 'n Vinger uit die water getrek...

Waar is die geloofsgemeenskap wat werklik ernstig is oor om Jesus lief te hê, en mekaar te dien? Waar is daardie kerk wat omgee en stukkende mense wil heelmaak? Hoekom is Overhaulin' soveel beter as die kerk?

Die Rustang voor
Nadat Chip Foose met hom klaar is...




Friday, March 25, 2011

Die Kerk- hoe de hel het ons hier uitgekom?

Eendag lank lank gelede het ons Here Jesus hier op aarde God se liefde kom uitleef. Hy het vir ons kom wys hoe ware liefde lyk. Hy het homself kom opoffer, sodat gewone mense deel van God se huisgesin kan word.  Die plek waar Hy dit gedoen het, was baie insiggewend. Nie in Rome, waar die setel van wêreldmag van die dag geleë was met die keiser se teenwoordigheid nie. Ook nie in Griekeland, waar die vorige wêreldryk gesetel was, met al die eeue se kulturele erfenis nie. Die Seun van God word mens in Betlehem in Juda, daar in ‘n gehawende, warm stowwerige stukkie nêrens in die agterstrate van die Romeinse Ryk. Maar strategies, juis waar die groot kontinente van Asië, Afrika en Europa bymekaar kom, so sentraal om ‘n boodskap wêreldwyd te stuur.

Die boodskappers is net so ‘n vreemde keuse. Nie die koninklike magsdaers van Rome of selfs plaaslike regering in Jerusalem nie. Nie die filosowe en wyse here van Athene nie. Nie die Joodse Hoëpriester, of die Joodse Raad, of die Skrifgeleerdes of Fariseërs- die kerklike leiers van destyds nie. Die Seun van God wil die wêreld verander, en Hy kies om dit deur die ongeleerde mense van destyds te doen. Vissermanne wat nie hulle eie name kan skryf nie. Tollenaars wat deur elke regdenkende mens gehaat word vir hulle korrupte praktyke. Dokters, wat omtrent net bloed kon laat, en obskure boererate kon pleeg in die naam van mediese wetenskap. Politieke heethoofde soos Simon die Fanatikus. En vir die grap- sy grootste vyand, Saulus van Tarsis, wat sy bes probeer om die kerk van Jesus uit te roei. Gewone mense, vol gebreke, groot karakterfoute, min geleerdheid, nog minder status in die samelewing. Vir hierdie mense demonstreer Jesus ‘n alternatiewe lewenswyse, waarin die eie Ek opgeoffer word in diens van God en die naaste. En wanneer Jesus klaarmaak met sy bediening hier op aarde, dan vertrou Hy  daardie gehawende groepie mense toe om sy boodskap te gaan vertel tot in die uithoeke van die wêreld. En het hulle dit nie gedoen nie, ten koste van hulleself! Van die oorspronklike twaalf kry net Johannes dit reg om oud te word, en van natuurlike oorsake dood te gaan. Al die ander sterf voortydig wrede dode,  vir hulle geloof. Geloof was duur, dit het hulle alles gekos.

Maar die boodskap verander die wêreld. Van die begin af kom groepies gelowiges bymekaar, en help mekaar om God se liefde te verstaan, en dit met mekaar te deel. Hulle gee om vir mekaar, hulle deel selfs besittings met mekaar sodat almal ‘n kans het om in ‘n vyandige omgewing te oorleef. Die groot uitdaging is om mekaar te dien, soos Jesus hulle geleer het toe Hy hulle voete gewas het.

Die boodskap het al verder oor die wêreld versprei. Oral oor die wêreld begin klein gemeentetjies ontstaan, wat in gelowiges se huise bymekaar kom, saam aanbid, saam dien, saam uitreik om hulle boodskap van liefde met ander te deel. En so groei die kerk van twaalf na ‘n paar honderdduisend teen die einde van die 2e eeu na Christus. “En die Here het daagliks mense toegevoeg tot die gemeente…”

Intussen was daar Konstantyn, die eerste “gelowige” Romeinse keiser, wat die Christendom  die amptelike staatsgodsdiens gemaak het. Die kerk het politieke mag gekry. Die kerk kon begin om mense te beoordeel, en selfs tereg te stel! Glo jy my nie? Google net die Spaanse Inkwisisie. Lees die verhaal van die kruistogte…

In die kerk het die taal onverstaanbaar geword vir die gewone ou. Die boodskapper van God se liefde is nie meer die eenvoudige visserman wat Jesus liefhet nie, maar die priester wat die antieke taal van Rome kan praat. Hierdie priester kom staan tussen God en sy gelowiges, en sê vir hulle wat sê die Here, volgens hom en sy kerk se tradisie. Uitdeler van Goddelike genade vir die onbewuste “leke”.

Toe kom ‘n ou met die naam Martin Luther in opstand daarteen. Na baie sielswroeging kom hy uit by ‘n klompie waarhede, wat hy teen die kerkdeur van Wittenberg vasspyker. ‘n Mens word deur genade alleen gered, nie deur ‘n klomp geld te betaal of genoeg goeie dinge te doen nie. Net deur geloof in Jesus word jy deel van God se familie, sy kerk. God se Woord is die bron van geloof, belangriker as die kerklike tradisie.   EN so begin Martin Luther ‘n nuwe tradisie, wat die Bybel weer beskikbaar stel vir die gewone lidmaat. Gelowiges kan weer in ‘n persoonlike verhouding met God lewe, sonder dat ‘n priester alles vir hulle moet doen.  ‘n Kerk vir wie dit kernbelangrik is om altyd te bly reformeer- om meer en meer te word soos die kerk wat die Here Jesus graag in hierdie wêreld wil gebruik.  Maar skielik is daar Gereformeerdes en Katolieke wat in God glo, maar nie van mekaar hou nie.

Draai die wêreld nog so paar keer om sy as, breek die 21e eeu aan. Een van die weergawes van God se kerk op aarde is die Nederduitse Gereformeerde gestalte daarvan. Nederduits, want ons geestelike wortels lê in die Germaanse wortels- Duits en Hollands. Gereformeerd, want ons hou nie van die Katolieke nie, ons het groot geword met die waarskuwing teen die “Roomse gevaar”.

Ons tradisie sê dat die Bybel vir ons belangriker as ons kerklike tradisie is.  Ons sê dat Jesus alleen ons Middelaar is na God toe, ons het nie Maria of priesters nodig om vir ons in te  tree nie.

Omdat die Bybel vir ons belangrik is, is ons kerk so dinamies en lewenskragtig as die eerste Jerusalem gemeente in Handelinge 2. Vir elke gelowige is die Woord die fondament waarop ons ons lewens bou. Ons elkeen leef voluit vir die Here. Die kerk is die plek waar jy, in die taal van jou hart, die Here kan eer deur musiek, kuns, koordanse… Die kerk is ook die plek waar ons onvoorwaardelik lief is vir ons naaste, soos Jesus ons beveel het…  Ons behoort nie aan die kerk om gedien te word nie, maar om deur ons diens die wêreld stelselmatig te verander in die Koninkryk van God, waar liefde heers… Al hierdie dinge is in die Bybel…- maar is dit in die kerk?

In ons land was dit goeie Afrikanertradisie om aan een van die  “susterskerke”  te behoort- (wat niks met mekaar te doen wil hê nie, dit het  iets met kelkies en gesange te doen!) Solank jou lidmaatskap op datum was, het dit darem mooi gelyk op getuigskrifte, op keurrade en in werksonderhoude.
Ons hou nie van die Roomse Katolieke kerk nie, en tog volg ons hulle voorbeeld so getrou na!
As jy nie dink tradisie is belangriker as die Woord nie,  gaan karring net aan ‘n plattelandse gemeente se kerkmusiek. Ons almal weet mos dat die mees geïnspireerde musiek ooit in die 16e eeu in Duitsland en Holland was.  Daardie geheiligde musiek, soos deur Bach en ander uitgedink- dit is verseker die tipe musiek waarna die Here graag luister. Maar ons almal weet dat daar niks goed uit Australië kan kom nie- los maar musiek soos Hillsong en Michael W Smith eerder uit, dit val vreemd op die gereformeerde oor. Mense jonger as 40 moet maar net leer om van kerklike musiek te hou, aangesien dit nie deel uitmaak van hulle alledaagse lewenswêreld nie.

As jy dink dat die beginsel van die priester as uitdeler van Goddelike genade nie lewendig en wel is nie, praat met die plattelandse gemeente oor huisbesoek. As die dominee nie die afgelope twaalf maande by my aan’t huis was nie, dan stel die kerk nie in my belang nie. Ek wil die dominee in my huis sien, dan sal hy my in die huis van die Here sien. As hy nie my kom bedien nie, dan dien ek ook nie die gemeente met my bydrae nie.
En so het lidmaatskap op die platteland stadig as sulks verander:
Elkeen wil graag gedien word, maar niemand wil meer dien nie. Die kerk moet almal in nood help, maar iemand anders sal die geld daarvoor moet uithaal. Dominees moet 70% onbetrokke lidmate se alies gereeld blinklek om tog by te woon, en by te dra, dan klop die syfers, en is almal baie gelukkig.
Efesiërs 4:12- rus die gelowiges toe vir hulle dienswerk- Nee dominee, daai is die taal van die charismatiese kerke, die heppie kleppies, die wederdopers. Nee dominee, hier by ons is ons nie die Liggaam van Christus nie. Ons het nie genadegawes om ander mee te dien nie. Nee, dominee, ons is die kudde, jy is die Herder, en ons betaal jou om ons te besoek.
Nee, dominee, ons het nie ‘n bediening nie- jy is die Bedienaar. Jy kan agt honderd mense se harte elkeen baie goed ken, by elkeen se nood uitkom, seker maak elkeen is gered, gesond en gelukkig in die gemeente.

Dominee, wat se nonsens is hierdie kleingroepbediening nou weer? Jy preek Sondag, en vertel ons hoe die Here ons wil dra en troos. Jy kuier by ons as ons siek is. Jy trou ons, jy bedien aan ons brood en wyn, jy gooi die laaste grond op ons.

Die Bybel vertel: 
Die kerk is bedoel om te versprei deur eenvoudige mense, vol van die krag van die Heilige Gees, vol van die liefde van die Here, ook vir mekaar. En dit het nog altyd die wêreld verander- gelowiges wat liefhet en dien. Dan voeg die Here mense by sy gemeente.

Dominee, waarom het ons so lanklaas ‘n volwasse doop gesien? Dominee, waarom krimp ons kerk se finansies so? Dominee, hoekom word ons kerk so leeg? Dominee? Dominee…

Pastoor, ons like jou tent. Pastoor, ons like jou musiek. Pastoor, dis so lekker in die selgroep. Daar waar ek in die NG Kerk was, wou niemand my ooit toelaat om dinge so te beleef nie…  




Wednesday, March 2, 2011

In biddende afhanklikheid soek ons saam na Superman...

Hiermee stel die weleerwaarde kerkraad van die Nederduitse Gereformeerde of Hervormde Kerk Tweebuffelsmeteenskootmorsdoodgeskietfontein in biddende afhanklikheid van die Here die volgende vakature bekend:

Leraar

Gemeenteprofiel: Ons is 'n klein plattelandse boerderygemeenskap, hoofsaaklik tabak en druiwe word hier by ons verbou. Die gemeente is versprei tussen 110 lidmate bo 64 in Huis Herfsblaar, 120 lidmate is versprei oor ons plaasgebied, waarvan die verste besoekpunt so ongeveer 169 km suid-suid oos van ons kerkgebou is. Daar is 31 kinders onder 18 in die gemeente, maar hulle is nooit tuis nie, want die naaste koshuise is by die naaste skole, daar in Doodgedrinkmetgoedkoopwitblitz, presies 249.5 km van die pastorie af. Daar is ook een baba op pad wat nog nie gedoop is nie, die vaderskap sal nog met DNA toetse bevestig word. Die suksesvolle kandidaad sal verwag word om na al die toepaslike tugprosedures die baba te doop êrens na geboorte.

Leraarsprofiel:
* Ons soek 'n jong, dinamiese manlike dominee, wat bereid is om op die beginskaal van die sinodale salarisskaal te begin dien. (Sien Vergoedingspakket onder...)
* Tien jaar se toepaslike ervaring sal as 'n sterk aanbeveling dien.
* Ons soek 'n gesinsman, want gesinne is vir ons baie belangrik. Die suksesvolle kandidaat se vrou (let wel nie man nie!) moet 'n professionele mens wees, met 'n kwalifikasie soos 'n dokter, apteker of C.A.
* Daar sal van die suksesvolle kandidaat se vrou verwag word om uiters betrokke te wees in die gemeente, en verkieslik nie te werk nie.
* As deel van die gesinsbediening moet die kandidaat oor nie minder nie as drie kinders besit nie. Hulle mag egter nie voor ouderdom 17 op die kerkterrein kom nie, behalwe tydens eredienste en jeugaksies, om enige breekskade te vermy. Hulle sal in elk geval van ouderdom 6-18 in die Koshuis wees.
* Ons wil graag iemand hê wat Skrifgetroue en dinamiese prediking van ons kansel af sal besig. Onderwerpe wat liefs vermy moet word, is sake soos vergifnis, naasteliefde, kerkhereniging, tabak en drankmisbruik. Om oor die onderdanige vrou te preek, mag gereeld gedoen word. Preke oor die kerklike en ouerlike tug is baie gewild in ons gemeenskap.
* Die suksesvolle kandidaat sal 'n baie sterk leier wees, wat dinamies leiding kan neem in die kerkraad, en by die Landboukoöperasie. Dinamiese leierskap sal getoets word in die mate wat die broer kan luister na ouderlinge ouer as 85 op die kerkraad.
* Die kandidaat sal 'n liefde en ywer hê vir sistematiese huisbesoek. Ons verwag dat daar kwartaalliks by elke huis besoek afgelê sal word. Onderwerpe wat gereeld aangeroep moet word, is die betaal van tiendes en die stand van Cheetah rugby. Daar mag onder geen omstandighede op die kerkraad se rekening gepraat word oor Bloubulrugby of veral WP nie.

Vergoedingspakket:

* Ons is bereid om tot die eerste kerf van die Salarisskaal van die Sinode van die Oranje Vrystaat van 1983 te betaal.
* 'n Ruim pastorie op die kerkterrein word beskikbaar gestel, en daar word verwag dat die Dominee tussen sy mense sal bly. Die daklek in die sitkamer is vir die dominee se rekening, ons sal mooi na die studeerkamer en die gastetoilet kyk.
* 'n Voertuigtoelaag is nie deel van die pakket nie, daarvoor sal ons voorsien in 'n doelmatige voertuig- ons beskik oor 'n 1973 Toyota Stout bakkie. Sy bande is in 2001 vervang, en sy battery in 2009. Die bakkie het nie 'n kappie nie, want net Dominee is in ons diens.
* Die Pastorie beskik oor 'n elektriese meterboks, en die eerste R100 per maand sal deur die kerkraad voorsien word. Water is gratis beskikbaar uit ons boorgat, sodra die ontkalking van die pype voltooi is.
* Daar is ongelukkig geen Internet toegang binne 'n 200 km radius nie, en aangesien net Cell C hier een strepie se opvangs het, en hulle so liberaal is, sal geen selfoontoelaag voorsien word nie. Telkom is wel beskikbaar as die lyne nie gesteel is nie. Die kerkraad sal instaan vir die helfte van die landlynkoste tot met 'n maksimum van R49 per maand.

Ons verwag van die hoopvolle kandidaat om op eie rekening, saam met sy eggenote, 'n preekbeurt en onderhoud waar te neem op 'n Sondag in Maart.  Die weleerwaarde kerkraad het ook onderneem om 'n Professionele Persoon in te vlieg van Bloemfontein af, wat Myers-Briggs, PF 16, die DISC profiel en die Neethling Breinfunksioneringsskaal sal afneem van die drie finale kandidate op die kortlys.

Indien u binne 12 maande nog nie van ons gehoor het nie, moet u aanvaar dat u aansoek onsuksesvol was. U moet dan aanbeweeg met u lewe, en biddend volhard, want ons plaas jaarliks hierdie advertensie in Die Kerkbode. Daar is iets fout met die dominees van vandag- hulle hou net nege maande hier by ons.
Die kerkraad behou die reg voor om geen aanstelling te maak nie, aangesien Ouderling Koekemoer se kleinseun gister gelegitimeer is.


Eendag, lank lank gelede was daar nog nie 'n Nederduitse Gereformeerde Kerk nie, en nie leraarsposte nie, en nie ouderlinge en diakens nie, en nie sistematiese huisbesoek nie.
Die Seun van God het na hierdie wêreld toe gekom, en verby al die weleerwaarde here, en hulle vergaderings, en hulle posisies gestap. Hy het gaan stilstaan by die Vissermanne, wat nie eens kon lees nie. En vir vier van hulle gesê: "Volg My, en Ek sal julle vissers van mense maak!"  En by die verdomde tollenaar, en nog 'n paar ander sondaars en straatvroue gaan staan, en met hulle sy Koninkryk begin. Hy het vir die eenvoudigstes, en die armes gaan sê: Julle sal my getuies wees wanneer die Gees van God oor julle kom, en julle sal gaan na Jerusalem, Judea, Samaria en tot aan die uithoeke van die wêreld, met die eenvoudige boodskap dat Ek die Here is. Geleerdheid is nie 'n voorvereiste nie, liefde vir my, en die krag van die Gees sal die wêreld verander.


En twaalf mense het uitgegaan, en die wêreld binne drie eeue verander. Sonder Myers Briggs en meestersgrade en titels.
Ek het 'n Meestersgraad. Ek het 'n titel. Ek ken my Myers Briggs telling, my DISC profiel, my Neethling breinfunksietelling. En my gemeente is nog net so groot soos tien jaar gelede. En ons is nog steeds besig met presies dieselfde dinge- Basaar en Kerssangdiens is koning, die res van die jaar se datums verskil net van verlede jaar s'n. Ek wil so graag aansoek doen vir 'n ander beroep. Maar ek pas nêrens in die advertensies in nie. Almal soek Superman, niemand wil 'n eenvoudige profeet hê wat net graag vir Jesus en mense wil lief wees en glad nie 'n sterk leier is nie.


Ek kyk na die Kerkbode se vakature advertensies. Ek kyk na Jesus se woorde in die Bybel. En ek wil soos Tweety die geel kanarie in die grys kat se hande dit uitskree: "What went wong????"

Tuesday, June 8, 2010

Die Ringsitting

Daar sit ons toe mooi in 'n sirkel, die hele dag lank. Ons is God se mense in ons gebied. Ons het die wysheid in pag, want daar is meer van ons bymekaar. Ons debatteer. Ons praat so mooi! Ons intonasie en ons stemtoon is afgerond, elke woord word gepoleer, en aangebied soos 'n skouperd. Ons lees baie papiere, party van hulle vertel ons eie storie. Daardie blinkgepoetste storie wat ons so graag wil hê ander mense moet glo van ons. Ons kyk powerpoint aanbiedings. Ons sien pyltjies gaan op, ander pyltjies gaan weer af. Ons spreek mekaar as broer en suster aan. Ons eet biltong en koeksisters.

Dan... die OOMBLIK! Iemand sê iets lelik. Trane vloei vrylik. Hoe kan die wêreld so wreed wees? Twee kollegas is in hulle moer... Die papiere ritsel, die stemtone styg, die planne raak op. Toemaar broers, volgende jaar lyk dit miskien beter... Kom ons stel dit uit vir volgende jaar, hierdie tyd. Dan sal ons weer mooi in 'n sirkel sit, die hele dag lank. Dan is ons weer God se mense in ons gebied. Dan het ons meer wysheid, dan praat ons weer so mooi. Miskien sal daar weer biltong en koeksisters wees...

Gaan dan heen, en sondig nie meer nie. Die Here seën ons...

Wednesday, May 19, 2010

'n Donkie word gebore/ an ass is born...

Geliefde Broeders en Susters

IN ons gelese teksgedeelte, naamlik Numeri 22, vind ons die wonderlike verhaal van die esel wat kon praat. Bileam word gehuur om die kinders van die Here te gaan vloek, maar die Here hou nie van die idee nie, en belet hom. Bileam ry tog met eersgenoemde esel om te gaan kyk wat aangaan. Soos my ma, en my ouma sou sê: Hy het nie ore nie! Wanneer die doodsengel in die pad staan, gereed met die swaard van oordeel, red die donkie drie maal vir Bielie. Maar drie keer word hy goed geraps. Dan praat die esel, en vra in Numeri 22:28 waarom Bielie hom so slaan. Was hy dan nie nog altyd 'n goeie dierasie nie, betroubaar en van hoë morele sedes? 'n Mens sou kon sê: van pragtige inbors...

Die les wat ons daaruit leer, geliefdes, is dat 'n mens soms hard geslaan word as jy die regte dinge probeer doen. Of, as jy &*& aanjaag, gaan die esel dit dalkies net vir jou sê. Partymaal het 'n donkie 'n beter oog vir die waarheid, as 'n profeet.

Op die platteland voel die dominee soms eensaam. Goeie vriende, en 'n ordentlike bottel rooiwyn om 'n kampvuur nie maklik bereikbaar nie. Om van die KWV op die ys nie te praat nie! 'n Donkie is mos maar geduldig, gedienstig en gedweë. En tog sou 'n dominee (ek haat daardie titel!) ook soms net êrens soos 'n donkie 'n spreekbeurt wou hê. Dis waar hierdie blog sy oorsprong vind. Al lees niemand behalwe my talentvolle, sexy vrou dit nie! Soos Bielie se donkie wil ek ok maar net ietsie sê, so nou en dan. Dalk verstaan ek ook nie altyd hoekom ek so hard gebliksem word nie. Daar is so baie dinge wat ek deesdae oor wonder. Daar is so min antwoorde.

Nou kyk ons nog in 'n dowwe spieël, en ons sien 'n raaiselagtige beeld. Dit sou soveel lekkerder wees om dit eerder op 'n satelietskottel te sien, en te verstaan...